poniedziałek, 25 stycznia 2016

PRZEŻYCIE ŻYCIA!

   Szaleństwo! Adrenalina! Stres i jego ukrywanie! Brak kontroli! Wolność!
To tylko niektóre słowa, które mogą opisać moje dzisiejsze doświadczenie. Złapałam życie! Dzięki ludziom, którzy znają moją granicę szaleństwa i wiedzą, że jestem w stanie zrobić wszystko, przesunęłam końcową listę moich możliwości.
   Może przejdę do sedna. We Wrocławiu znajduje się Stadion Miejski, a na nim(dosłownie na nim-na dachu) odbywają się skoki Dream Jump. Nie wiem, w jaki można przekazać wszystkie emocje. Nie jest to możliwe... Teraz nie czuję już nic. Jednak wszystko wraca, gdy zaczynam opowiadać i przytaczać każdy szczegół. Wszystko dzieje się zbyt szybko i nie pamięta się wielu rzeczy. Czasem nawet nie słyszy. W momencie, gdy leciałam krzyczano do mnie. NIC. Kompletna cisza... Wiatr... Nie pamiętam mojego pierwszego krzyku... Pamiętam rozmowę. Widok dachu. Bolące ręce po wchodzeniu po drabinie. Widok stadionu. Moment puszczenia liny. Szare niebo. W tym momencie moje nogi zaczynają być ciężkie jak wtedy. uff.
   Piękna sprawa! Życie jest piękne, a ogranicza nas tylko wyobraźnia. Nie wszystko przychodzi od tak. Na każdą rzecz trzeba zapracować. Nie tkwijmy w bagnie, bo jest tam wygodnie. Przed oczami mam wszystkie zmiany, które chcę zrobić. I zrobię. Wszystko można-nie wszystko warto. Jednak podwyższona adrenalina jest warta wielu rzeczy.

Dziękuję wam! Kocham was niezmiernie!




Share:

piątek, 15 stycznia 2016

Jak wyglądałaby Twoja maska?

   Każdy dzień rozpoczynamy podobnie. Wstajemy. Ogarniamy się. Ubieramy. Czasem jemy. Wychodzimy. Robimy swoje. Wracamy. Pozostawiamy resztę czasu w mniej określony sposób. Każdego dnia czujemy, myślimy, przeżywamy, decydujemy, robimy dobrą minę do złej gry.
   Nie zawsze chcemy pokazywać, jak jest naprawdę. Ukrywamy wewnętrzny stan pod tzw. "maską".
Wiele osób wypomina to, oskarża o brak autentyczności lub dziwi się, że u nas nie jest tak, jak ona sobie wymyśliła.
   Tłumimy w sobie wszystko co ważne, a ujawniamy to co wygodne. Spójrzmy na siebie w lustrze. Zobacz cień nadziei i rysę zmęczenia. One są i nic tego nie zmieni. Wciąż się ukrywamy.
    Wyobraź sobie, że żyjesz w świecie, gdzie ludzie noszą na twarzy to, co wypada nosić. Jedni są tacy sami, a inni pokazują to co mają w środku. Jedni zmieniają ją, w zależności od tego gdzie są. Można powiedzie, iż posiadają prywatną kolekcję twarzy.
   Spójrz... Jak wygląda Twoja maska? Co w niej dominuje? Ma charakterystyczne wzory? A może jest pusta? W jednolitym kolorze czy przypomina paletę barw?
   Ja chyba posiadam sporą kolekcję i już nie wiem, która jest najprawdziwsza... Zapewne ta której nie ma.


 
Share:

czwartek, 14 stycznia 2016

OBUDŹ SIĘ WRESZCIE! OTWÓRZ OCZY! RÓB CO CHCESZ!

   Jedna wielka breja powstała w mojej głowie. Emocje i ekscytacja łączą się z rzeczywistością. Patrzę na to miejsce, w którym aktualnie się znajduję i zastanawiam się "dlaczego tak bardzo słuchałam innych?". Błąd na błędzie. Niedomówienie na niedomówieniu. Smutek miesza się z uśmiechem i oddala mnie od rzeczywistego stanu.
   Układam w głowie zarys przyszłości. Jeden wielki wyjazd przysłania mi wszystko. To jeden i jedyny cel, który obecnie przyjmuje do wiadomości.
   Czy to nie jest dziwne? W pewnym momencie życia otrzymujemy tzw. "obowiązek", ba i to nie jeden. Pod tym słowem najczęściej kryje się : sprzątanie, uczenie się w szkole, wynoszenie śmieci, zmywanie, koszenie trawy, mycie rzeczy innych ludzi itd. Czy sprawia nam to przyjemność? Zapewne znajdą się osoby, którym to nie przeszkadza, lecz dla większości jest to coś męczącego i denerwującego. Obowiązki... Coś co nas nie interesuje. Coś co nas przytłacza. Coś co nas demotywuje. Coś co podświadomie nas kształtuje, mimo to nie mamy na nie ochoty.A gdy tego nie zrobisz to słyszysz: "Nic nie robisz!", "Czy tak trudno jest się tego nauczyć?!", "Co z Tobą jest nie tak?!". Nie czuję, to nie robię - proste. Nienawidzę, gdy ktokolwiek czepia się mojego bałaganu. A papierek, a butelka, a powietrze... AAAA! WAL SIĘ! (ale zjechałam z tematu) Dlaczego obowiązkiem nie może być coś, co kochamy? Bo wtedy zaczynamy nazywać to pasją.
   Boję się. Boję się przełamać i zrobić coś na przekór. Może nie jest mi to potrzebne. Może nie dojrzałam do tego. Chyba nie chcę słychać opinii innych, bo tak się nią przejmuję, mimo że bronię się przed tym jak mogę.
   Moja głowa to piękna kolorowa kraina, która składa się w dużej mierze z marzeń. Reszta to wizje, pomysły, szybkie myśli, cytaty i ciekawe informacje. Jestem sobą, lecz w klatce. Jestem sobą, lecz zakrytą. Chowam przed sobą prawdziwą rzeczywistość.


Share:

czwartek, 7 stycznia 2016

Wzory

Życie to nie tylko kolory
Często są to różnorakie wzory

rozchwiane po całości
rozlane wśród litości
rozmazane niczym brud

W krzywym zwierciadle odbija się prawda
Mroczny sen rozrywa nas jak wariat

szaleniec
cudowny Pan

często uciekamy od odpowiedzialności
rysując znów kolejne ścieżki-wzory
nie widzimy ich, lecz każdy patrzy na nie do woli

straszą
kłamią

a później...


Share:

środa, 6 stycznia 2016

niedziela, 3 stycznia 2016

Ajajaj mój błąd.

   Sądzę, że wiele osób zna ten moment, gdy rozmawia z kimś. W pewnym momencie przerywa jej z myślą, że zna dalszą treść. Jednak nie, to nie o to chodziło. Myśl rozmówcy różniła się o 180 stopni, a Twoje zakłopotanie wzrasta i osiąga szczyt. Hmm...
    No nie o to mi chodziło. Z tym zakłopotaniem... Nie jest może tak mocny bodziec, ale jednak daje się we znaki.
   Tak samo jest  z niedoczytaniem czegoś. Na przykład dajmy zamówienie internetowe. Klikasz, szukam, zamawiasz, jesteś przy płatności i... okazuje się, że to nie to. Gorzej jest, gdy już zapłacisz... Jednak wszystko jest do odkręcenia. No chyba że weźmiesz kredyt na 4 pokolenia, bo nie zwróciłeś uwagi na gwiazdkę obok wyrazu klucza. To już jest problem.
   Co zrobiłam ja? Podałam przykładowy (na szczęście) termin mojego dream jumpu ze stadionu... Trochę jest mi głupio, ponieważ nie doczytałam  co gdzie jest i jakie są wolne terminy. Narobiłam tylko komuś więcej pracy.
   Nauka na dziś i zawsze. Czytajcie co podpisujecie do końca. Lepiej też czytać wszystko: opakowania, książki, artykuły i inne cuda.


Share:

sobota, 2 stycznia 2016

#25/100 głupie myśli przychodzą do głowy

     Obudziły mnie głosy... Nie jednak nie, pierwszy był budzik. Ludzie mnie za nie nienawidzą. Włączone potrafią zadzwonić w ciągu godziny ok. 5-6 razy. Stresują mnie,  mają specyficzny dźwięk i dlatego budzę się zestresowana. Jednak kiedy wiem, że nie muszę się spieszyć,  wyłączam je i dalej otulam się ciepłym snem.  Jest jeszcze jeden rodzaj spoczynku. Kładąc się myślisz, że zaśniesz, lecz nie jesteś w stanie. Wszystko Ci przeszkadza,  wszystko słyszysz, a gdy ktoś o tobie mówi i słyszysz to,  odpowiadasz w chamski sposób. Nie wiem czy wszyscy tak mają,  ale spotkałam się z bardzo podobnymi przypadkami i sama należę do takich osób. Głosy z rana to złe połączenie. 
   Lubię, gdy mam zajęty czas. Dni kiedy wiem, że muszę dużo zrobić i załatwić, są dla mnie jak lekarstwo.  A jeśli później chce mi się spać?  To już czyste spełnienie. Wiem, co chcę rozwinąć w sobie i do o koła. Po pierwsze trzeba stworzyć plan do realizacji  i trzymać się go.
   Głupoty w głowie się trzymają,  jeśli człowiek nie ma konkretnego zajęcia.  Czegoś czym będzie mógł wypełnić lukę w sobie. Przestajemy marudzić i zaczynamy stawiać poważne kroki. Zaczynamy coś i kończymy. Nigdy nie przerywamy i nie zostawiamy ot tak na pastwę losu,  bo kiedy taki fragment się zgubi lub trafi w niepowołane ręce... Może to być największy ból i rozczarowanie.
    Tak patrzę i zastanawiam się, jak wielki jest ten udawany stan?
Godz. 00:08


Share:

#30 jak łatwo zaszczepić w nas nastawienie x2

  ... I wiesz, że ten dzień nie przyniesie nic dobrego. Wchodzisz do swojego miejsca docelowego. Widzisz tam ludzi.  Są dwie opcje. Mogą Ci poprawić humor lub zniszczyć go po całości.  Przechodzisz pomiędzy nimi "Cześć", "Dzień dobry", " Co u Ciebie słuchać,  może pójdziemy na kawę? ". Małe słowa,  miłe szczegóły i cała szarość powoli nabiera kolorów.  Dobro rodzi dobro i w drugą stronę, zło rodzi zło. 
   Siadasz na swoim miejscu i przechodzisz do stałych rzeczy.  Tu coś napiszesz, poczytasz,  czasem zmienisz z kimś dwa słowa. Często te "dwa" słowa potrafią zmienić wszystko, lecz to również zależy od tego, z kim rozmawiamy. 
  Stwierdzasz, że chcesz posłuchać muzyki.  Nie wiem z jakich przyczyn,  ale przy kiepskim humorze,  nie chcemy słuchać wesołych utworów.  Zakopujemy się w tym wszystkim jeszcze mocniej.  Jednak kiedy mamy dobry humor, każda pozytywna piosenka jest odtwarzana tysiące razy. 
Muzyka-główny zmieniacz nastawienia.
   Wracasz do domu. Nie chcesz nikogo widzieć,  rozmawiać,  najzwyczajniej jesteś zmęczony dniem. Kładziesz się i zasypiasz. Mija dużo czasu,  bo nie masz...ba nawet nie chcesz wiedzieć ile już jest Ci tak dobrze.  Wstajesz w lepszym nastroju, gotowy do działania i z uśmiechem na ustach.  Mały odpoczynek, a ile daje szczęścia. Robisz sobie herbatę,  kawę lub inne cudo,  które pomoże Ci przy pracy.  Puszczasz ulubione utwory pełne motywacji i jeszcze mocniej nakręcasz się pozytywnie. 
Słowa, gesty, informacje,  muzyka,  ludzie,  wypoczęcie, teksty, zwierzę na polu, zdarzenia,  uczucia,  emocje,  przekonania, wykonana praca, kwiatek... Wszystko co nas otacza ma niesamowitą siłę zmieniania naszego samopoczucia. Nie zwracamy na to uwagi,  nie przyglądamy się otoczeniu i wiele tracimy. 
Tak więc wszystkie zmysły na baczności  i do poszukiwania pozytywnej energii.  Ale wszystko z umiarem. 
Godz. 3:19


Share:

Zazdrość. Czas spać

   Ach ta zazdrość... Tak często nawet nie jesteśmy świadomi, że ją odczuwamy. Według Słownika Pedagogiki i Psychologii to "strach wywołany obawą przed  utratą (pozbawieniem)[...]; nieżyczliwość wobec osób, u których stwierdza się większy od własnego stan posiadania."
Pomyśl, ile razy zdarzyło Ci się pomyśleć o innej osobie jak o kimś złym?
 Wikipedia mówi, że: "Zazdrość to uczucie odczuwane w sytuacji frustracji, gdy znany jest obiekt zaspokajający potrzebę i osoba posiadająca ten obiekt. Uważana za uczucie negatywne, choć w łagodnej formie może być np. bodźcem do pozytywnej konkurencji i realizacji własnych aspiracji. Chorobliwa zazdrość wiąże się z brakiem zaufania, chęcią kontroli i nadzorowania drugiej osoby oraz agresją."
   Tylko po co ona komu?  Najgorsza jest ta, do której się nie przyznajemy,  ale o niej wiemy.  Czy ja zazdroszczę ludziom?  Tak! Najbardziej tego, że potrafią być sobą i nie ukrywają tego.  Nie chcę z kimś rozmawiać, to nie rozmawiam. Nie podoba mi się coś, to otwarcie o tym mówię.  Brakuje mi takiego zachowania i często mnie to rani.
   Co można zrobić, aby nie zazdrościć?
Nie wiem.  To indywidualna sprawa i każdy na wszystko ma własny sposób. 
Jeszcze raz życzę szczęśliwego nowego roku. Bądźmy sobą i nie zmuszajmy. Wszystko wychodzi na jaw w odpowiednim czasie.


Share:

Nasz wewnętrzny syf. Czyli do czego jest nam się trudno przyznać?

   Każdy z nas posiada w sobie niedoskonałości. Wiele ludzi ma na swoim koncie słowa, zdarzenia, chwile, które najchętniej by wymazał ze swojej pamięci, a także z pamięci innych osób. Wady każdego z osobna to indywidualna sprawa. Tak samo jak osobistą sprawą jest podjęcie decyzji o zwalczeniu jej, pozbyciu się i własnej zmianie.
   BUM! To zazwyczaj bywa największym problemem! Moment gdy przychodzi chęć zmiany. Moment kiedy chcemy prześledzić siebie i .... okazuje się, że jesteś bardziej zainfekowany niż mógłbyś podejrzewać. Wtedy zaczyna się labirynt pomiędzy wspomnieniami, przechodzenie przez zachowania i sytuacje, które demaskowały wady. Wszystko zaczyna wychodzić na jaw. Te oczywiste rzeczy i te, o których człowiek nawet nie chciałby myśleć ba, nawet nie przyznał by się, bo on takich rzeczy nie robi. Wiem, że się powtarzam, ale tak jest. Kiedy coś się powtarza, to bardziej uświadamia i daje mocniej do zrozumienia. Wracając do niedoskonałości.
   Każdy nosi w sobie górę śmieci. Jedyne co można zrobić z nią,  to regularnie sprzątać i układać to co się rozrzuciło. Porządki to dobra a nawet fajna sprawa, pod jednym warunkiem. Nie jesteś do tego zmuszany!


Share:

"Ojej Ojej... Po co robisz postanowienia?" Czy faktycznie są takie złe?

   Zaczął się 2016 rok. Początek jest idealnym momentem na rozpoczęcie działania. Z pomocą przychodzą nam postanowienia. Wiele ludzi je krytykuje, ale wszystko zależy od osoby.
   Już zdążyłam przeczytać teksty w stylu "Lepiej jest nie mieć postanowień", "Nie potrzebny jest nowy rok, żeby się zmienić". Czy aby na pewno? Dlaczego mówimy, że zaczniemy coś od poniedziałku, od pierwszego, od początku? Wtedy właśnie zaczyna się coś. Moim zdaniem początek roku jest otwarciem "nowej książki" i pisanie kolejnej historii. Pierwszy stycznia jest pretekstem, aby rozpocząć proces zmiany. Przygotowujemy się do tego.
   Każda osoba po ciuchu układa sobie scenariusz tego, jak może wyglądać ten rok. Nie przyznawanie się, stało się oznaką "wolności" lub "niezależności" od powszechnego snucia planów. Pamiętam, jak kilka lat temu koleżanka sprzedawała mi patent na to zakończenie i rozpoczęcie roku.
   Oryginalnym sposobem było napisanie błędów/marzeń/zdarzeń/planów na kartce i spalenie jej o godzinie 00:00. Jednak nic z tego nie wyszło, bo każda z nas zapomniała o tym, Picolo było ważniejsze.
   Teraz ludzie robią plany, zakładają kalendarze, zapisują każdą sprawę. I dobrze. Jeśli to komuś pomaga to czemu nie. Sama też wyznaczyłam sobie cele. Jedyne co mi zostało, to rozmieszczenie ich w kalendarzu.
   Teraz wiele ludzi buzi się ze snu i robi to, o czym zawsze marzyło. Obiły mi się już o uszy najczęstsze postanowienia, czyli: schudnę, zacznę odżywiać się zdrowo, rzucę palenie, nauczę się obcego języka. Znajome? Sądzę, że choć jedno możesz przypisać sobie. To nie wstyd. To wybór. Jedynym warunkiem jest działanie, a nie jedynie mówienie.
   Osobiście uważam, że postanowienia są jak najbardziej dobre. Wszystko zależy od charakteru. Czasem chcemy, aby ten świat nas zaskoczył i zostawiamy to w spokoju. Również jestem za tym. Byle nie działać wbrew sobie.
    Życzę powodzenia i wytrwałości w dążeniu do celu.


Share: