Pokazywanie postów oznaczonych etykietą żyję. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą żyję. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 25 listopada 2019

Cześć, co słychać?



Cześć!
Co u Ciebie słychać? Jestem ciekawa jak mija życie....o ile jeszcze je masz. Mam nadzieję, że wszystko się układa, a zdrowie dopisuje. Nie piszę bez powodu. Chciałabym zobaczyć świat Twoimi oczami. Ten świat trochę bardziej skomplikowany, a za razem tak prosty. Chciałabym dowiedzieć się, co czujesz, gdy na niego patrzysz. W którym miejscu się znajdujesz? Co sprawia, że nadal chcesz patrzeć?
   U mnie jest dobrze i mogę stwierdzić to z nieudawaną pewnością. Robię to co kocham, pracuję....hmmm w sumie bawię się. Jestem instruktorem tańca dla dzieci i lubię o tym mówić. Cieszę się tym faktem, bo widzę jak zmienia mnie to na lepsze. Nie zawsze jest łatwo, ale walczę i odrzucam złe myśli. Niestety niektóre są za silne i czasem przybiją mnie dość mocno. Mimo to daję radę. Jest więcej szczęścia niż smutku, więcej życia niż umierania.
   Podjęłam jedną decyzję... najlepszą... po dwóch latach męczarni rzuciłam studia. Wiele osób mówiło mi, że rok da się wytrzymać, że szybko zleci, że jakoś się ogarnie. NIE. Nie odnalazłam się w tym. Kropka. Decyzja podjęta zbyt późno, ale nadal dobra.
  Mam mały plan na swoje życie. Sprawi on, że życie nie przemknie mi przez palce. Czuję to i wiem o tym. Jestem świadoma, w którym kierunku chcę iść. Dopiero teraz, a może i już. Ciężko powiedzieć.
  Robię głupoty. Szaleję. Odpowiadam za innych. Uczę innych i siebie. Rozwijam się. Popełniam błędy. Marzę. Działam. Płaczę. Śmieję się. Kocham. ŻYJĘ!

Kocham TO życie. Moje życie.

W skrócie to tyle. Odpowiedz Człowieku jak u Ciebie.
Pozdrawiam

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba, chmura, niebo, góra, drzewo, na zewnątrz i przyroda
Share:

poniedziałek, 25 stycznia 2016

PRZEŻYCIE ŻYCIA!

   Szaleństwo! Adrenalina! Stres i jego ukrywanie! Brak kontroli! Wolność!
To tylko niektóre słowa, które mogą opisać moje dzisiejsze doświadczenie. Złapałam życie! Dzięki ludziom, którzy znają moją granicę szaleństwa i wiedzą, że jestem w stanie zrobić wszystko, przesunęłam końcową listę moich możliwości.
   Może przejdę do sedna. We Wrocławiu znajduje się Stadion Miejski, a na nim(dosłownie na nim-na dachu) odbywają się skoki Dream Jump. Nie wiem, w jaki można przekazać wszystkie emocje. Nie jest to możliwe... Teraz nie czuję już nic. Jednak wszystko wraca, gdy zaczynam opowiadać i przytaczać każdy szczegół. Wszystko dzieje się zbyt szybko i nie pamięta się wielu rzeczy. Czasem nawet nie słyszy. W momencie, gdy leciałam krzyczano do mnie. NIC. Kompletna cisza... Wiatr... Nie pamiętam mojego pierwszego krzyku... Pamiętam rozmowę. Widok dachu. Bolące ręce po wchodzeniu po drabinie. Widok stadionu. Moment puszczenia liny. Szare niebo. W tym momencie moje nogi zaczynają być ciężkie jak wtedy. uff.
   Piękna sprawa! Życie jest piękne, a ogranicza nas tylko wyobraźnia. Nie wszystko przychodzi od tak. Na każdą rzecz trzeba zapracować. Nie tkwijmy w bagnie, bo jest tam wygodnie. Przed oczami mam wszystkie zmiany, które chcę zrobić. I zrobię. Wszystko można-nie wszystko warto. Jednak podwyższona adrenalina jest warta wielu rzeczy.

Dziękuję wam! Kocham was niezmiernie!




Share:

środa, 4 listopada 2015

#17 działaj samotnie! Z dystansem polegaj na innych

   Pobudka i wyjście z łóżka głównie zależy od snu...no i od samego łóżka. Jeśli sen był chaotyczny, ciężko będzie nam wstać wypoczętym. Sen, który był spokojny i miły,  pozwoli nam na lepszą mobilizację i rozpoczęcie dnia.  A jak było dzisiaj?  Nie było. Wstałam trochę wcześniej, ale nadal czułam niemoc.  Wyrobiłam się przed dzwonkiem.
   "Byle do końca! Byle do końca!  Byle do końca! " i tak cały dzień.  Czekam na ten czwarte, godzina 14:30 i wrócę do siebie!  Byle do domu!  Częściej zaczynam za nim tęsknić. To chyba dobry znak, bo wreszcie wiem, gdzie jest mój punkt zaczepienia.
   Jeśli chcesz coś zrobić lub zobaczyć to masz dwa wyjścia. Możesz znaleźć sobie osobę,  która będzie miała takie same fascynacje jak ty lub będzie chciała Cię poznać i da się wkręcić w twój świat.  Druga opcja jest dość prostsza...  ZRÓB TO SAM!  Dzisiaj po ok. 6 miesiącach od momentu, w którym mi powiedziano "Następnym razem tam pójdziemy." wyruszyłam na spacer.  Zapomniałam o tym miejscu,  które kiedyś było dla mnie zagadką, a moja droga była po prostu przed siebie.  Idąc tak i rozmyślając, odwróciłam głowę w lewo.  Moim oczom ukazało się dość dziwne i tajemnicze miejsce.  Na początku przeszła mi myśl "no cóż chodź dalej " i postawiłam jeden krok. Szybko się otrząsnełam i zbliżyłam do ruiny.  "No ładnie,  ale chodź. " Powoli odwróciłam się, ale znów coś mnie powstrzymało i weszłam do środka.  Najlepsza rzecz dzisiejszego dnia! Po pół roku zobaczyłam mój "tajemniczy obiekt". Stara, opuszczona zajezdnia kolejowa!! Miejsce idealne,  które pasuje do każdego mojego zainteresowania. Dobrze się tam czułam, pomimo śmierdzących momentów. Byłam bardzo zadowolona, że wreszcie mi się udało.  Po dłuższym czasie wyszłam stamtąd i wiem, że wrócę tam z aparatem.
   Kocham muzykę, spacery,  mgłę, zachody i wschody Słońca, herbatę z sokiem malinowym i ciepłe łóżko.  Lubię też być wyspana. 
   Pozostało 7 dni!
Godz.  22:53



Share: