Pokazywanie postów oznaczonych etykietą motywacja. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą motywacja. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 25 stycznia 2016

PRZEŻYCIE ŻYCIA!

   Szaleństwo! Adrenalina! Stres i jego ukrywanie! Brak kontroli! Wolność!
To tylko niektóre słowa, które mogą opisać moje dzisiejsze doświadczenie. Złapałam życie! Dzięki ludziom, którzy znają moją granicę szaleństwa i wiedzą, że jestem w stanie zrobić wszystko, przesunęłam końcową listę moich możliwości.
   Może przejdę do sedna. We Wrocławiu znajduje się Stadion Miejski, a na nim(dosłownie na nim-na dachu) odbywają się skoki Dream Jump. Nie wiem, w jaki można przekazać wszystkie emocje. Nie jest to możliwe... Teraz nie czuję już nic. Jednak wszystko wraca, gdy zaczynam opowiadać i przytaczać każdy szczegół. Wszystko dzieje się zbyt szybko i nie pamięta się wielu rzeczy. Czasem nawet nie słyszy. W momencie, gdy leciałam krzyczano do mnie. NIC. Kompletna cisza... Wiatr... Nie pamiętam mojego pierwszego krzyku... Pamiętam rozmowę. Widok dachu. Bolące ręce po wchodzeniu po drabinie. Widok stadionu. Moment puszczenia liny. Szare niebo. W tym momencie moje nogi zaczynają być ciężkie jak wtedy. uff.
   Piękna sprawa! Życie jest piękne, a ogranicza nas tylko wyobraźnia. Nie wszystko przychodzi od tak. Na każdą rzecz trzeba zapracować. Nie tkwijmy w bagnie, bo jest tam wygodnie. Przed oczami mam wszystkie zmiany, które chcę zrobić. I zrobię. Wszystko można-nie wszystko warto. Jednak podwyższona adrenalina jest warta wielu rzeczy.

Dziękuję wam! Kocham was niezmiernie!




Share:

środa, 4 listopada 2015

#17 działaj samotnie! Z dystansem polegaj na innych

   Pobudka i wyjście z łóżka głównie zależy od snu...no i od samego łóżka. Jeśli sen był chaotyczny, ciężko będzie nam wstać wypoczętym. Sen, który był spokojny i miły,  pozwoli nam na lepszą mobilizację i rozpoczęcie dnia.  A jak było dzisiaj?  Nie było. Wstałam trochę wcześniej, ale nadal czułam niemoc.  Wyrobiłam się przed dzwonkiem.
   "Byle do końca! Byle do końca!  Byle do końca! " i tak cały dzień.  Czekam na ten czwarte, godzina 14:30 i wrócę do siebie!  Byle do domu!  Częściej zaczynam za nim tęsknić. To chyba dobry znak, bo wreszcie wiem, gdzie jest mój punkt zaczepienia.
   Jeśli chcesz coś zrobić lub zobaczyć to masz dwa wyjścia. Możesz znaleźć sobie osobę,  która będzie miała takie same fascynacje jak ty lub będzie chciała Cię poznać i da się wkręcić w twój świat.  Druga opcja jest dość prostsza...  ZRÓB TO SAM!  Dzisiaj po ok. 6 miesiącach od momentu, w którym mi powiedziano "Następnym razem tam pójdziemy." wyruszyłam na spacer.  Zapomniałam o tym miejscu,  które kiedyś było dla mnie zagadką, a moja droga była po prostu przed siebie.  Idąc tak i rozmyślając, odwróciłam głowę w lewo.  Moim oczom ukazało się dość dziwne i tajemnicze miejsce.  Na początku przeszła mi myśl "no cóż chodź dalej " i postawiłam jeden krok. Szybko się otrząsnełam i zbliżyłam do ruiny.  "No ładnie,  ale chodź. " Powoli odwróciłam się, ale znów coś mnie powstrzymało i weszłam do środka.  Najlepsza rzecz dzisiejszego dnia! Po pół roku zobaczyłam mój "tajemniczy obiekt". Stara, opuszczona zajezdnia kolejowa!! Miejsce idealne,  które pasuje do każdego mojego zainteresowania. Dobrze się tam czułam, pomimo śmierdzących momentów. Byłam bardzo zadowolona, że wreszcie mi się udało.  Po dłuższym czasie wyszłam stamtąd i wiem, że wrócę tam z aparatem.
   Kocham muzykę, spacery,  mgłę, zachody i wschody Słońca, herbatę z sokiem malinowym i ciepłe łóżko.  Lubię też być wyspana. 
   Pozostało 7 dni!
Godz.  22:53



Share:

wtorek, 7 lipca 2015

rok...Rok?!... ROK!

   Dziś mija rok od rozpoczęcia tego całego "nieporozumienia". Czy faktycznie "Żyjemy tu, nie czując pod stopami ziemi"? Aż tak bajkowo nie jest, jest tak jak być powinno...bo przecież tak jest. Mało maślane, ale jednak dla mnie coś w tym jest.
   Przez ten krótki czas zdarzyło się wiele. 
  • Setki wzlotów i upadków. 
  • Tysiące emocji i uczuć. 
  • Masa przeżyć i nowych doświadczeń.
  • Kilka znaczących zmian i dodanie życiu kolorów. 
  • Narzekanie i umartwianie się nad sobą. 
  • Dobijanie i podnoszenie.  
  • Każda motywacja i dobre słowo, które tak podnosiły na duchu.
  • Przełamywanie swoich słabości i podejmowanie walki (nie zawsze kończące się wygraną, ale ważne, że była)
  • Rozwijanie siebie pod względem zainteresowań
  • Tyyyyyle nieprzespanych nocy
  • Wiele podsumowań
Awwwww... Było pięknie.
Dziękuję każdej osobie, która tu zajrzała. 
Dziękuję osobą, które "ruszyły" tego bloga z miejsca. 
DZIĘKUJĘ KAŻDEMU ZA WSZYSTKO!

i Przepraszam...za wszystko


Share:

wtorek, 30 czerwca 2015

Halo? Życie? Chcę Ciebie więcej!

    Marnujemy czas na rozmyślanie o bzdurach. Nie chodzi mi o to, żeby nie myśleć, ale wiedzieć kiedy wykorzystać impuls. Myślimy "O może tam pójdę." BŁĄD! Wyrzuć słowo "może", "kiedyś", "w przyszłości".... Nie o to chodzi. Jest tu i teraz. Niestety zaczynamy to rozumieć dość późno i tracimy zbyt wiele życia.
   Uczę się wszystkiego na nowo i widzę, że to działa. Każde powiedzenie : "jeśli masz taką myśl, to zrób to", "łap chwilę", "ciesz się z małych rzeczy", "myśl pozytywnie" itp. To naprawdę daje bardzo dużo i można spojrzeć na to wszystko z innej, dobrej strony.
   Zmęczenie często jest wyznacznikiem spełnienia, przynajmniej dla mnie. Im więcej zrobione tym lepiej się czuję. Nawet gdy wszystko boli i nawet muzyka denerwuje, jest w tym magia i szczypta szczęścia. Więc sprawdza się to, że jeśli boli to jest to dobre.
   Ludzie... ludzie wskazują nam drogę. Pokazuję, często nieświadomie, co jest dobre a co złe. Motywują i uczą. Dają nam radość z... z żaby! Z każdej drobnej rzeczy. Pociągną nas tam, gdzie nie chcemy iść, a później dziękujemy za "zmuszenie", żeby tam się znaleźć. Pozwalają odnaleźć w swoim wnętrzu dziecko.
   Zastanawiam się, czy tego pozytywnego myślenia nie jest za dużo? Nic nie trwa wiecznie, więc żyj oddechem teraźniejszości, bo nie wiesz czy nie jest on ostatnim.
   Życie! Mój apel do Ciebie. Nie odchodź zbyt szybko i pokarz mi jak najwięcej.
Dziękuję.


Share:

piątek, 19 czerwca 2015

Kilka NIE moich słów cz.2


"Ciężko mi zasnąć, gdy burzliwe myśli dręczą sumienie." - Banach i Indios Bravos "Drogi"

" Niech myśl o śmierci nie obrzydzi wam życia"- zasłyszane

"Bez wiedzy nie masz pełnego obrazu. Możesz kogoś skrzywdzić" - Magia kłamstwa

"A teraz łzy. -Boli, tak? -Oczywiście! Przecież właśnie po to zadano Ci ten cios"- "Droga" św. Josemaría Escrivá

" Po cóż tyle patrzeć, skoro "swój świat" nosisz we własnym wnętrzu?" - "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Oto paradoks: aby Żyć - należy umrzeć."- "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Nie mów: "Taki już jestem...To kwestia charakteru".  Nie- to kwestia braku charakteru. Bądź mężny- esto vir." -Droga" św. Josemaría Escrivá

"Czy coś w świecie się zachwieje, gdy mnie zabraknie, gdy umrę?"- "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Po co ten pośpiech? - Nie mów mi, że to aktywność. To lekkomyślność." - "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Powiedz swojemu ciału: "Wolę mieć w Tobie niewolnika, niż być Twoim niewolnikiem". - "Droga" św. Josemaría Escrivá


Share:

wtorek, 5 maja 2015

Jak często umieramy?

   Nawet nie zdajemy sobie sprawy, że jesteśmy martwi. Takie chwile dopadają każdego, niektórzy są silni i nie poddają się, inni zaś padają z niemocy. Wewnętrznie umierają. Założę się, że choć raz przyszło Ci do głowy takie ogólne "No ale po co?".
   Żeby prawdziwie żyć i nie udawać/nie wmawiać/ nie upiększać/nie kłamać, trzeba mieć cholernie wiele odwagi, szacunku i miłości do świata, a także do samego siebie... zwłaszcza do samego siebie. Tak często nie doceniamy teraźniejszości, gubimy się w labiryncie i gdy dochodzimy do ciemnego zaułka...wszystko upada.
   Wypalenie się artysty znaczy o wyczerpaniu pewnego pokładu inspiracji i śmierci jego "stylu", ale zwiastuje nowy początek. Wypalenie zawodowe - śmierć motywacji i uczucie bezsensu... Wiesz kiedy następuje prawdziwa śmierć? Zastanów się, kiedy Ty czułeś pustkę lub niemoc.
Unicestwiasz siebie za każdym razem, gdy stajesz w miejscu. Gdy mówisz, że nie dasz rady. Gdy myślisz, że cały świat jest przeciw Tobie. Gdy nie widzisz ludzi, którym na Tobie zależy. Umierasz, gdy się nie rozwijasz i dusisz w sobie każde marzenie, każdą myśl lub słowa. Później siadasz na krześle/łóżku/ławce/podłodze/stole/blacie/gdziekolwiek i myślisz "Mogłam/Mogłem mu/jej TO powiedzieć. Chciałam/Chciałem, ale przeżarł mnie strach. Drugi raz nie będzie okazji."
   Przychodzi załamanie. Kolejna wewnętrzna śmierć jakiegoś czułego punktu w Tobie. I często dochodzi do czynów, które odbijają się w Tobie i zostają. Dopuszczasz myśli, które wykańczają. Tak nie powinno być i dobrze o tym wiesz, ale zatracasz się, bo nie znasz (czasem nie chcesz poznać) innej drogi. Widzisz jedynie wady i przywołujesz tylko złe myśli. Podświadomie selekcjonujesz je i mordujesz dobro, które masz w sobie.
   Osobiście nie uważam, że "Dobro jest w nas i jest nieskończone." Dla mnie jest to bzdura i nie potrafię zgodzić się z tym, bo po długim czasie "rozsiewania", nie starcza go dla nas samych... I umieramy.
   Tak więc nie marnuj go! Rozkładaj je umiarkowanie. Nie umieraj! Jeśli zdarzy Ci się to...
"Opłacz to. Wykrzycz to. A później weź się w garść, stań na nogi i zacznij żyć."- o. Adam Szustak
Pamiętaj, że po jakąś cholerę jesteś na tym świecie. Mimo że śmierć czeka na nas i dźga w każdym możliwym momencie, musimy żyć. I nie obchodzi mnie to, że jest ciężko... Będzie jeszcze ciężej.

Ale może faktycznie będziemy za to dziękować?


Share: