poszarpana jak tygrys
z prążkami na ciele
wzniecam krzyk rozpaczy
jednak nikt o tym nie wie
nie bawię się życiem
nie mam czasu na sen
wciąż wszystko się tu zbiera i mówi mi, że źle
Przepraszam świecie za moje próżniactwo
Jednak już dawno wyparowało to co nazywałam pasją
Spoglądam na ulicę mokrą od deszczu
I wiem, że dziś będzie tylko ciężko.
Błagam wybaczcie mi - niewolnicy,
która wszystkie chwile poświęcała niczemu.
Gdzieś ominęłam dobry skręt.
Gdzieś uciekła mi stanowcza pięść.
z prążkami na ciele
wzniecam krzyk rozpaczy
jednak nikt o tym nie wie
nie bawię się życiem
nie mam czasu na sen
wciąż wszystko się tu zbiera i mówi mi, że źle
Przepraszam świecie za moje próżniactwo
Jednak już dawno wyparowało to co nazywałam pasją
Spoglądam na ulicę mokrą od deszczu
I wiem, że dziś będzie tylko ciężko.
Błagam wybaczcie mi - niewolnicy,
która wszystkie chwile poświęcała niczemu.
Gdzieś ominęłam dobry skręt.
Gdzieś uciekła mi stanowcza pięść.