Pokazywanie postów oznaczonych etykietą myśli. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą myśli. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 25 listopada 2019

Cześć, co słychać?



Cześć!
Co u Ciebie słychać? Jestem ciekawa jak mija życie....o ile jeszcze je masz. Mam nadzieję, że wszystko się układa, a zdrowie dopisuje. Nie piszę bez powodu. Chciałabym zobaczyć świat Twoimi oczami. Ten świat trochę bardziej skomplikowany, a za razem tak prosty. Chciałabym dowiedzieć się, co czujesz, gdy na niego patrzysz. W którym miejscu się znajdujesz? Co sprawia, że nadal chcesz patrzeć?
   U mnie jest dobrze i mogę stwierdzić to z nieudawaną pewnością. Robię to co kocham, pracuję....hmmm w sumie bawię się. Jestem instruktorem tańca dla dzieci i lubię o tym mówić. Cieszę się tym faktem, bo widzę jak zmienia mnie to na lepsze. Nie zawsze jest łatwo, ale walczę i odrzucam złe myśli. Niestety niektóre są za silne i czasem przybiją mnie dość mocno. Mimo to daję radę. Jest więcej szczęścia niż smutku, więcej życia niż umierania.
   Podjęłam jedną decyzję... najlepszą... po dwóch latach męczarni rzuciłam studia. Wiele osób mówiło mi, że rok da się wytrzymać, że szybko zleci, że jakoś się ogarnie. NIE. Nie odnalazłam się w tym. Kropka. Decyzja podjęta zbyt późno, ale nadal dobra.
  Mam mały plan na swoje życie. Sprawi on, że życie nie przemknie mi przez palce. Czuję to i wiem o tym. Jestem świadoma, w którym kierunku chcę iść. Dopiero teraz, a może i już. Ciężko powiedzieć.
  Robię głupoty. Szaleję. Odpowiadam za innych. Uczę innych i siebie. Rozwijam się. Popełniam błędy. Marzę. Działam. Płaczę. Śmieję się. Kocham. ŻYJĘ!

Kocham TO życie. Moje życie.

W skrócie to tyle. Odpowiedz Człowieku jak u Ciebie.
Pozdrawiam

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba, chmura, niebo, góra, drzewo, na zewnątrz i przyroda
Share:

wtorek, 7 lipca 2015

rok...Rok?!... ROK!

   Dziś mija rok od rozpoczęcia tego całego "nieporozumienia". Czy faktycznie "Żyjemy tu, nie czując pod stopami ziemi"? Aż tak bajkowo nie jest, jest tak jak być powinno...bo przecież tak jest. Mało maślane, ale jednak dla mnie coś w tym jest.
   Przez ten krótki czas zdarzyło się wiele. 
  • Setki wzlotów i upadków. 
  • Tysiące emocji i uczuć. 
  • Masa przeżyć i nowych doświadczeń.
  • Kilka znaczących zmian i dodanie życiu kolorów. 
  • Narzekanie i umartwianie się nad sobą. 
  • Dobijanie i podnoszenie.  
  • Każda motywacja i dobre słowo, które tak podnosiły na duchu.
  • Przełamywanie swoich słabości i podejmowanie walki (nie zawsze kończące się wygraną, ale ważne, że była)
  • Rozwijanie siebie pod względem zainteresowań
  • Tyyyyyle nieprzespanych nocy
  • Wiele podsumowań
Awwwww... Było pięknie.
Dziękuję każdej osobie, która tu zajrzała. 
Dziękuję osobą, które "ruszyły" tego bloga z miejsca. 
DZIĘKUJĘ KAŻDEMU ZA WSZYSTKO!

i Przepraszam...za wszystko


Share:

piątek, 19 czerwca 2015

Kilka NIE moich słów cz.2


"Ciężko mi zasnąć, gdy burzliwe myśli dręczą sumienie." - Banach i Indios Bravos "Drogi"

" Niech myśl o śmierci nie obrzydzi wam życia"- zasłyszane

"Bez wiedzy nie masz pełnego obrazu. Możesz kogoś skrzywdzić" - Magia kłamstwa

"A teraz łzy. -Boli, tak? -Oczywiście! Przecież właśnie po to zadano Ci ten cios"- "Droga" św. Josemaría Escrivá

" Po cóż tyle patrzeć, skoro "swój świat" nosisz we własnym wnętrzu?" - "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Oto paradoks: aby Żyć - należy umrzeć."- "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Nie mów: "Taki już jestem...To kwestia charakteru".  Nie- to kwestia braku charakteru. Bądź mężny- esto vir." -Droga" św. Josemaría Escrivá

"Czy coś w świecie się zachwieje, gdy mnie zabraknie, gdy umrę?"- "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Po co ten pośpiech? - Nie mów mi, że to aktywność. To lekkomyślność." - "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Powiedz swojemu ciału: "Wolę mieć w Tobie niewolnika, niż być Twoim niewolnikiem". - "Droga" św. Josemaría Escrivá


Share:

wtorek, 16 czerwca 2015

Praca daje szczęście?

   Praca - słowo często łączone z czynnością, która jest nam narzucana i zwyczajnie nas męczy. Jednak wszystko zależy od punktu siedzenia, bo gdy spojrzymy na słowo "praca" pod innym kątem to możemy dostrzec w niej: rozwój, samorealizację, pasję, twórczość, aktywność itp.
   Ostatni czas daje mi dużo do myślenia i dość często przemyka się temat pracy... jakiejkolwiek. Faktem jest, że bez działania nie ma rezultatu, a co łatwo przyjdzie, równie łatwo odejdzie. Z tym mogę się zgodzić. Jeśli coś jest robione w niedokładny sposób lub szybko i bez większego wysiłku, tak naprawdę niewiele znaczy. Efekt jest chwilowy i cieszy tylko na początku. Z czasem uświadamiasz sobie, że trzeba było to rozplanować i zacząć działać w racjonalny sposób. Czas w którym człowiek stara się i daje z siebie wszystko to ciężka walka zwłaszcza wtedy, gdy przełamuje bariery i odkrywa swoje prawdziwe wnętrze. Ból, który towarzyszy pracy, jest nie do opisania, ponieważ każdy odczuwa go na swój sposób, tak jak robienie tatuażu. Najciekawszy w tym wszystkim jest moment, gdy zwalniasz i zaczynasz odpuszczać. Twoje chęci opadają i myślisz "Skończę za chwilę/jutro/rano/później." Już odkładasz. Jesteś blisko wypuszczenia tego z rąk. Chwila zastanowienia, chwytasz mocniej i ciągniesz do przodu. Mimo że boli. Mimo że jest trudno, a Ty nie wiesz co dalej. Mimo że Twoje myśli są daleko od celu i zastanawiasz się, czy to wszystko ma sens? Mimo przeszkód trzymasz ster i idziesz dalej. Uśmiechasz się przez zaciśnięte zęby i chwilami masz wrażenie, że okłamujesz samego siebie...dalej biegniesz.
   Czy to nie jest piękne? Czy to nie jest szczęście? Satysfakcja i ulga po zakończeniu. Pewność, że to wszystko jest moje. Motywacja do życia, aż do końca. Czy to nie jest szczęście?


Share:

wtorek, 5 maja 2015

Jak często umieramy?

   Nawet nie zdajemy sobie sprawy, że jesteśmy martwi. Takie chwile dopadają każdego, niektórzy są silni i nie poddają się, inni zaś padają z niemocy. Wewnętrznie umierają. Założę się, że choć raz przyszło Ci do głowy takie ogólne "No ale po co?".
   Żeby prawdziwie żyć i nie udawać/nie wmawiać/ nie upiększać/nie kłamać, trzeba mieć cholernie wiele odwagi, szacunku i miłości do świata, a także do samego siebie... zwłaszcza do samego siebie. Tak często nie doceniamy teraźniejszości, gubimy się w labiryncie i gdy dochodzimy do ciemnego zaułka...wszystko upada.
   Wypalenie się artysty znaczy o wyczerpaniu pewnego pokładu inspiracji i śmierci jego "stylu", ale zwiastuje nowy początek. Wypalenie zawodowe - śmierć motywacji i uczucie bezsensu... Wiesz kiedy następuje prawdziwa śmierć? Zastanów się, kiedy Ty czułeś pustkę lub niemoc.
Unicestwiasz siebie za każdym razem, gdy stajesz w miejscu. Gdy mówisz, że nie dasz rady. Gdy myślisz, że cały świat jest przeciw Tobie. Gdy nie widzisz ludzi, którym na Tobie zależy. Umierasz, gdy się nie rozwijasz i dusisz w sobie każde marzenie, każdą myśl lub słowa. Później siadasz na krześle/łóżku/ławce/podłodze/stole/blacie/gdziekolwiek i myślisz "Mogłam/Mogłem mu/jej TO powiedzieć. Chciałam/Chciałem, ale przeżarł mnie strach. Drugi raz nie będzie okazji."
   Przychodzi załamanie. Kolejna wewnętrzna śmierć jakiegoś czułego punktu w Tobie. I często dochodzi do czynów, które odbijają się w Tobie i zostają. Dopuszczasz myśli, które wykańczają. Tak nie powinno być i dobrze o tym wiesz, ale zatracasz się, bo nie znasz (czasem nie chcesz poznać) innej drogi. Widzisz jedynie wady i przywołujesz tylko złe myśli. Podświadomie selekcjonujesz je i mordujesz dobro, które masz w sobie.
   Osobiście nie uważam, że "Dobro jest w nas i jest nieskończone." Dla mnie jest to bzdura i nie potrafię zgodzić się z tym, bo po długim czasie "rozsiewania", nie starcza go dla nas samych... I umieramy.
   Tak więc nie marnuj go! Rozkładaj je umiarkowanie. Nie umieraj! Jeśli zdarzy Ci się to...
"Opłacz to. Wykrzycz to. A później weź się w garść, stań na nogi i zacznij żyć."- o. Adam Szustak
Pamiętaj, że po jakąś cholerę jesteś na tym świecie. Mimo że śmierć czeka na nas i dźga w każdym możliwym momencie, musimy żyć. I nie obchodzi mnie to, że jest ciężko... Będzie jeszcze ciężej.

Ale może faktycznie będziemy za to dziękować?


Share: