Nie mam ochoty na zawiłe sformułowania, po co? Lepiej jest, gdy usłyszy/przeczyta się coś, co jest powiedziane prosto z mostu. Metafory nie zawsze działają. Do czego zmierzam? Do przypomnienia jak to wszystko powinno działać.
Nikt nie powinien:
- mówić Ci jaki masz być!
- nakazywać i zakazywać, może Cię poprowadzić, lecz nie zmuszać!
- narzucać swojego zdania! Pamiętaj, że posiadanie takiego samego zdania jak ktoś inny, nie jest niczym złym!
- równać Cię z ziemią, bo tak/coś mu nie pasuje/jemu nie wszyło to samo!
- układać Ci życia... jestem tego idealnym przykładem, jak jedna decyzja schrzaniła mi drogę rozwoju.
- wyrządzać Ci jakiejkolwiek krzywdy!
Co Ty możesz zrobić?
Szczerze mówiąc to to co uważasz za odpowiednie. Dobrze by było, gdyby zawierało się w pewnych ramach moralności, etyki i zdrowego egoizmu.
Moje wskazówki są takie:
- Nie rób czegoś, co mogłoby Cię zabić.
- Szanuj ludzi.
- Pamiętaj swoje wzloty i porażki.
- Wyciągaj wnioski z błędów.
- Działaj według siebie, nie raniąc innych.
- Patrz na to co się dzieje i nie daj się omamić innym (wiem, że to jest trudne, lecz bardzo ważne. Zauważaj to)
- Słuchaj zaufanych ludzi, ale nie ufaj w 100%.
- Analizuj jak często możesz.
- Nie zdradzaj.
- Bądź wytrwały i silny.
- Działaj według własnych potrzeb.
- Nie daj sobie wmówić byle czego.
- Kochaj zdrowo.
- Znaj granicę.
Mogłabym wymieniać takich szczegółów wiele, tylko po co? Zrobisz jak uważasz, to zostanie w Twoim interesie i Ty ocenisz czy było warto.
Pytaj ile się da! Niech ciekawość dziecka nie ucieknie z Ciebie.