wtorek, 30 czerwca 2015

Halo? Życie? Chcę Ciebie więcej!

    Marnujemy czas na rozmyślanie o bzdurach. Nie chodzi mi o to, żeby nie myśleć, ale wiedzieć kiedy wykorzystać impuls. Myślimy "O może tam pójdę." BŁĄD! Wyrzuć słowo "może", "kiedyś", "w przyszłości".... Nie o to chodzi. Jest tu i teraz. Niestety zaczynamy to rozumieć dość późno i tracimy zbyt wiele życia.
   Uczę się wszystkiego na nowo i widzę, że to działa. Każde powiedzenie : "jeśli masz taką myśl, to zrób to", "łap chwilę", "ciesz się z małych rzeczy", "myśl pozytywnie" itp. To naprawdę daje bardzo dużo i można spojrzeć na to wszystko z innej, dobrej strony.
   Zmęczenie często jest wyznacznikiem spełnienia, przynajmniej dla mnie. Im więcej zrobione tym lepiej się czuję. Nawet gdy wszystko boli i nawet muzyka denerwuje, jest w tym magia i szczypta szczęścia. Więc sprawdza się to, że jeśli boli to jest to dobre.
   Ludzie... ludzie wskazują nam drogę. Pokazuję, często nieświadomie, co jest dobre a co złe. Motywują i uczą. Dają nam radość z... z żaby! Z każdej drobnej rzeczy. Pociągną nas tam, gdzie nie chcemy iść, a później dziękujemy za "zmuszenie", żeby tam się znaleźć. Pozwalają odnaleźć w swoim wnętrzu dziecko.
   Zastanawiam się, czy tego pozytywnego myślenia nie jest za dużo? Nic nie trwa wiecznie, więc żyj oddechem teraźniejszości, bo nie wiesz czy nie jest on ostatnim.
   Życie! Mój apel do Ciebie. Nie odchodź zbyt szybko i pokarz mi jak najwięcej.
Dziękuję.


Share:

piątek, 19 czerwca 2015

Kilka NIE moich słów cz.2


"Ciężko mi zasnąć, gdy burzliwe myśli dręczą sumienie." - Banach i Indios Bravos "Drogi"

" Niech myśl o śmierci nie obrzydzi wam życia"- zasłyszane

"Bez wiedzy nie masz pełnego obrazu. Możesz kogoś skrzywdzić" - Magia kłamstwa

"A teraz łzy. -Boli, tak? -Oczywiście! Przecież właśnie po to zadano Ci ten cios"- "Droga" św. Josemaría Escrivá

" Po cóż tyle patrzeć, skoro "swój świat" nosisz we własnym wnętrzu?" - "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Oto paradoks: aby Żyć - należy umrzeć."- "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Nie mów: "Taki już jestem...To kwestia charakteru".  Nie- to kwestia braku charakteru. Bądź mężny- esto vir." -Droga" św. Josemaría Escrivá

"Czy coś w świecie się zachwieje, gdy mnie zabraknie, gdy umrę?"- "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Po co ten pośpiech? - Nie mów mi, że to aktywność. To lekkomyślność." - "Droga" św. Josemaría Escrivá

"Powiedz swojemu ciału: "Wolę mieć w Tobie niewolnika, niż być Twoim niewolnikiem". - "Droga" św. Josemaría Escrivá


Share:

wtorek, 16 czerwca 2015

Praca daje szczęście?

   Praca - słowo często łączone z czynnością, która jest nam narzucana i zwyczajnie nas męczy. Jednak wszystko zależy od punktu siedzenia, bo gdy spojrzymy na słowo "praca" pod innym kątem to możemy dostrzec w niej: rozwój, samorealizację, pasję, twórczość, aktywność itp.
   Ostatni czas daje mi dużo do myślenia i dość często przemyka się temat pracy... jakiejkolwiek. Faktem jest, że bez działania nie ma rezultatu, a co łatwo przyjdzie, równie łatwo odejdzie. Z tym mogę się zgodzić. Jeśli coś jest robione w niedokładny sposób lub szybko i bez większego wysiłku, tak naprawdę niewiele znaczy. Efekt jest chwilowy i cieszy tylko na początku. Z czasem uświadamiasz sobie, że trzeba było to rozplanować i zacząć działać w racjonalny sposób. Czas w którym człowiek stara się i daje z siebie wszystko to ciężka walka zwłaszcza wtedy, gdy przełamuje bariery i odkrywa swoje prawdziwe wnętrze. Ból, który towarzyszy pracy, jest nie do opisania, ponieważ każdy odczuwa go na swój sposób, tak jak robienie tatuażu. Najciekawszy w tym wszystkim jest moment, gdy zwalniasz i zaczynasz odpuszczać. Twoje chęci opadają i myślisz "Skończę za chwilę/jutro/rano/później." Już odkładasz. Jesteś blisko wypuszczenia tego z rąk. Chwila zastanowienia, chwytasz mocniej i ciągniesz do przodu. Mimo że boli. Mimo że jest trudno, a Ty nie wiesz co dalej. Mimo że Twoje myśli są daleko od celu i zastanawiasz się, czy to wszystko ma sens? Mimo przeszkód trzymasz ster i idziesz dalej. Uśmiechasz się przez zaciśnięte zęby i chwilami masz wrażenie, że okłamujesz samego siebie...dalej biegniesz.
   Czy to nie jest piękne? Czy to nie jest szczęście? Satysfakcja i ulga po zakończeniu. Pewność, że to wszystko jest moje. Motywacja do życia, aż do końca. Czy to nie jest szczęście?


Share:

poniedziałek, 15 czerwca 2015

Prawda boli i nikt nie chce jej zobaczyć...bo tak jest wygodniej.

   Moja przygoda z wegetarianizmem zaczęła się ok. 4 lat temu. Stwierdziłam, że nie będę jeść mięsa, "bo tak". Bez zapoznania się z jakimikolwiek zasadami odrzuciłam mięso (bez ryb). Trwałam sobie tak ok. 6 miesięcy. Będąc na wakacjach z rodzicami, tato kupił sobie hot-doga i "złamałam" się...
Po przerwie ok. 7 miesięcy stwierdziłam, że dobrze mi szło i mogę do tego wrócić, ale już na poważnie. Szukałam informacji jak mogę zastąpić wszystkie elementy. Po okresie kolejnych sześciu miesięcy zaczęło się dziać ze mną coś dziwnego. Byłam osłabiona i brakowało mi energii, ale nie odczuwałam tego zbyt mocno. Problem zaczął się, gdy po 4 miesiącach zorientowałam się, że nie miałam okresu. Po badaniu krwi okazało się, że mam anemię. Chodziłam blada z lekko sinymi oczami. Zaczęłam jeść ryby, ale było to dla mnie cholernie trudne. Ile tak trzymałam? BRAWO 6 miesięcy. Moment w którym moje uczucia runęły, a świat rozłożono na łopatki. Postanowione! Wracam do bycia wege! Pamiętam 15 czerwca 2013 roku... Dziś mijają dwa lata od mojej decyzji i nie żałuję.
   Jest jednak w tym wszystkim rzecz, która strasznie boli... ludzie... Wiem, pisałam, że ludzie są piękni i niesamowici. Wiadomo, że medal ma dwie strony. Kiedy ktoś dowiaduje się, jakie są moje poglądy na masową rzeź, zaczyna zadawać pytania. Można powiedzieć, że wszyscy pytają o to samo i często mówią te same rzeczy: "Dlaczego nie jesz mięsa?" , "Jak długo nie jesz?", "Ja bym tak nie mógł/mogła.", "Wytłumacz mi po co to robisz?", "I co ci to daje? One i tak zostaną zabite.", "Ja sobie nie wyobrażam jeść tylko ziemniaki.", "Ale ja muszę mieć sosik.", "Albo takiego schabowego...mmmm.", "Chcesz kawałek?"....ITD...
   Męczące i to bardzo. Tylko nikt nie potrafi spojrzeć na świat przemysłu z drugiej strony, od zaplecza. Niby taki cywilizowany świat, każdy mnie upewnia, że teraz to wszystko takie humanitarne. TAK? TO DLACZEGO JEST TYSIĄCE PETYCJI W SPRAWIE ZWIERZĄT? Dlaczego ludzie boją się prawdy? Tak jest wygodniej... Dzięki stronie na facebooku Otwarte Klatki dowiedziałam się więcej niż potrafię znieść. "Im mniej wiesz tym lepiej śpisz", ale "wiedza poszerza horyzonty", więc czemu przed tym uciekamy?
   LUDZIE APEL DO WAS! Zrozumcie i postarajcie się szanować decyzje innych, a nie wyśmiewać i krytykować. Też jesteśmy ludźmi jak wy i też czujemy... One też czują, ale jest różnica...one nie mogą nic zrobić, bo ludzie im nie pozwalają. Nie chcę zadręczać was okrutnymi filmami, ale poszukajcie ich i zobaczcie, co się dzieje na świecie.


Share:

niedziela, 7 czerwca 2015

O słodka głupoto!

   Przychodzą takie momenty w ciągu dnia, gdy nie masz ochoty na bycie poważnym i jedyną rzeczą, która pozostaje jest śmiech. Nie oznacza to, że człowiek jest głupi, bo radość należy do każdego.
   Śmiejesz się z kogoś, bo on ma powód do uśmiechu? Musisz być niesamowicie smutny i pokaleczony. Może to moment, w którym trzeba przystanąć i spojrzeć w niebo? Drobiazg który pomaga. Głupotą jest się przejmować... A jednak wszyscy to robimy.
   (Zdrowa)Głupota i naiwność na swój sposób, są urocze. Jest w nich coś nieopisanie zachwycającego. Płynie z nich swego rodzaju beztroska. Drobne błędy w wypowiedzi, przekręcanie słów, niezdarność, to wszystko ma coś w sobie. Wiadomo, że wszystko trzeba miarkować z umiarem, nawet coś co jest słodkie, bo przypadku przedawkowania... no właśnie. Przychodzi moment "ogarnięcia się".
   Pamiętaj! To nic złego gdy nie wyjdzie Ci raz lub dwa, bo tu można jeszcze naprawić. Zepsuć możesz tylko raz.
Nie tak to wyglądało w mojej głowie. Zainspirowały mnie skarpetki "dla debili". 
 



"Zachwyca...Czemu? Z powodu swej czystości."- Grand Budapest Hotel


Share:

niedziela, 31 maja 2015

Możliwe mimo wszystko. Nie można mówić, że się nie da rady!

 Nie powiem, że się nie da, w momencie gdy mam możliwości.
 Nie powiem, że coś jest niemożliwe.
 Czasem trzeba postawić pół miasta na nogi, żeby coś przeżyć i dowiedzieć się więcej.
 Stres? To było do przewidzenia. Nadal istniało niebezpieczeństwo.
 Ale jednak wszystko skończyło się dobrze.
 Cały dzień układał się idealnie, pomijając szczegóły, ale z nich tworzyły się nowe drogi.
 Przepraszam i Dziękuję każdej jednej osobie.


"Ach co  za dzień
Dzień w którym grzeszą nawet anioły.
I nawet niebo 
Wydaje się być tak niedaleko."- Pidżama Porno "Co za dzień"






Share:

czwartek, 28 maja 2015

Czy niemożliwe istnieje? Sprawdźmy to!

  Niemożliwe, nierealne, niewykonalne...itp. "Odpuść sobie, no przykro." NIE!
Sprawdzę każdą możliwość i zrobię wszystko co w mojej małej mocy! Cholera! Takie sytuacje zdarzają się raz w życiu... tylko raz... A wy nie dacie rady mnie zatrzymać.
Dziękuję. Dobranoc!


Share:

piątek, 22 maja 2015

A Ty za kim jesteś? Krótko z żalem do atakujących.

   Wybory i duże decyzje. Ostatni czas na polskiej scenie politycznej jest zwyczajną szopką. Każdy obiecuje i żaden nie dotrzyma swoich słów. Norma i da się przyzwyczaić. Ale dlaczego tak bardzo to dzieli ludzi? W takich momentach nie istnieją czyjeś racje, a opowiedzenie się za jedną ze stron... lepiej tego nie robić, moim zdaniem. Dlaczego? Bo stajesz się tarczą, a każdy argument "przeciwnika" jest jak lotka, która boli. Tak, to cholernie boli. Straszne jest to, że ludzie ehh... nawet nie chcę tłumaczyć ich zachowania.
   Mogą zabić, aby tylko się z nimi zgodzić. I co? Nie jestem za żadną ze stron. Nie interesuje mnie polityka. Nie chcę w to ingerować. Nie będę denerwować się, bo ktoś tego chce. Nie będę udawała, że przeszkadzają mi rozmowy o tym całym syfie.
   Proszę tylko o jedno... Nie róbcie z tego pięknego kraju śmietnika!


Share:

poniedziałek, 18 maja 2015

Kilka NIE moich słów

"Chamstwo to nic innego jak wyraz strachu. Strach przed niespełnieniem pragnień. Nawet najbardziej okropna i szpetna osoba, jeśli tylko jest kochana, otwiera się niczym kwiat."- Grand Budapest Hotel 

"Żeby kogoś stracić, musisz najpierw doświadczyć autentycznego przywiązania."- Veronika postanawia umrzeć

"Czasami wcale nie był pewien, czy lubi z nią być. Czuł się od niej w dziwaczny sposób uzależniony, był w nią zaplątany, nie wyobrażał sobie, aby mogła zniknąć z jego życia, chociaż nie umiał zanalizować, na czym to przywiązanie polegało"- Demony na smyczy

"Kiedy bogowie chcą nas ukarać, spełniają nasze prośby."- Oskar Wilde

"Obracam w palcach zdjęcie Michała. Wolno wkładam je do portfela, bardzo głęboko, jak starannie skrywaną tajemnicę."- Hera moja miłość

"Nigdy nie stosuję się do godzin; godziny są zrobione dla człowieka, nie człowiek dla godzin."- Francois Rebelais

"Bywają takie dni i noce, które zmieniają wszystko. Bywają takie rozmowy, własne lub zasłyszane, które są w stanie wywrócić do góry nogami cały nasz świat. Nie możemy ich przewidzieć. Nie możemy się na nie przygotować. Czyhają gdzieś na nas, zapisane w łańcuchu pozornych przypadków, nieuchronne jak świt po ciemności."- Hera moja miłość

"Nie panuję nad zmysłami. Moje oczy są oczami wariata, które spotykają się z Twoimi oczami."- Stąpając po niepewnym gruncie


"Jak mawia Pankracy: tylko pomniki tkwią nieruchomo zawsze w tym samym miejscu."- Angel dziecko ulicy

"Mała rebelia od czasu do czasu to dobra  rzecz."- Thomas Jefferson





Share:

wtorek, 5 maja 2015

Jak często umieramy?

   Nawet nie zdajemy sobie sprawy, że jesteśmy martwi. Takie chwile dopadają każdego, niektórzy są silni i nie poddają się, inni zaś padają z niemocy. Wewnętrznie umierają. Założę się, że choć raz przyszło Ci do głowy takie ogólne "No ale po co?".
   Żeby prawdziwie żyć i nie udawać/nie wmawiać/ nie upiększać/nie kłamać, trzeba mieć cholernie wiele odwagi, szacunku i miłości do świata, a także do samego siebie... zwłaszcza do samego siebie. Tak często nie doceniamy teraźniejszości, gubimy się w labiryncie i gdy dochodzimy do ciemnego zaułka...wszystko upada.
   Wypalenie się artysty znaczy o wyczerpaniu pewnego pokładu inspiracji i śmierci jego "stylu", ale zwiastuje nowy początek. Wypalenie zawodowe - śmierć motywacji i uczucie bezsensu... Wiesz kiedy następuje prawdziwa śmierć? Zastanów się, kiedy Ty czułeś pustkę lub niemoc.
Unicestwiasz siebie za każdym razem, gdy stajesz w miejscu. Gdy mówisz, że nie dasz rady. Gdy myślisz, że cały świat jest przeciw Tobie. Gdy nie widzisz ludzi, którym na Tobie zależy. Umierasz, gdy się nie rozwijasz i dusisz w sobie każde marzenie, każdą myśl lub słowa. Później siadasz na krześle/łóżku/ławce/podłodze/stole/blacie/gdziekolwiek i myślisz "Mogłam/Mogłem mu/jej TO powiedzieć. Chciałam/Chciałem, ale przeżarł mnie strach. Drugi raz nie będzie okazji."
   Przychodzi załamanie. Kolejna wewnętrzna śmierć jakiegoś czułego punktu w Tobie. I często dochodzi do czynów, które odbijają się w Tobie i zostają. Dopuszczasz myśli, które wykańczają. Tak nie powinno być i dobrze o tym wiesz, ale zatracasz się, bo nie znasz (czasem nie chcesz poznać) innej drogi. Widzisz jedynie wady i przywołujesz tylko złe myśli. Podświadomie selekcjonujesz je i mordujesz dobro, które masz w sobie.
   Osobiście nie uważam, że "Dobro jest w nas i jest nieskończone." Dla mnie jest to bzdura i nie potrafię zgodzić się z tym, bo po długim czasie "rozsiewania", nie starcza go dla nas samych... I umieramy.
   Tak więc nie marnuj go! Rozkładaj je umiarkowanie. Nie umieraj! Jeśli zdarzy Ci się to...
"Opłacz to. Wykrzycz to. A później weź się w garść, stań na nogi i zacznij żyć."- o. Adam Szustak
Pamiętaj, że po jakąś cholerę jesteś na tym świecie. Mimo że śmierć czeka na nas i dźga w każdym możliwym momencie, musimy żyć. I nie obchodzi mnie to, że jest ciężko... Będzie jeszcze ciężej.

Ale może faktycznie będziemy za to dziękować?


Share: