Mogę zadawać pytania, których Ty nigdy nie przeczytasz. Mogę napisać, ale Ciebie nigdy nie ma, a gdy jesteś....to nie mam odwagi. Będę mogła Cię zobaczyć? W tym roku? Na żywo? Czy to będzie za wiele?
Gdyby to wszystko nic nie znaczyło, to teraz byłbyś mi obojętny. Ale jesteś, co jakiś czas wracasz w moich wspomnieniach. Może nie chwile, które spędziliśmy razem, ale Twoje emocje. Tylko jest coś co mnie hamuje w tym wszystkim. Nie mogę zrobić sobie nadziei. Ty masz swoje życie i nie mogę wejść do niego z butami, nabrudzić i wyjść. Niestety jestem do tego zdolna.
Czekam. No chyba, że los będzie uważał inaczej i mój świat zwariuje. Ale odezwij się, powiedz, że wszystko jest dobrze i uśmiechnij się do mnie. Czeka,
"Wraca wspomnienie lata, ale na krótko"
Dziękuję za wszystko Panie Freud
0 komentarze:
Prześlij komentarz