Ludzie... Dość zaskakujące istoty, który zabijają, kradną, gwałcą, znęcają się nad innymi, ranią, wyrzucają swoje emocje na innych ludzi. Dlaczego dla mnie są tacy piękni? Bo często nawet najgorsze ścierwo potrafi się zmienić. Ale jest jeden jedyny warunek, który trzeba spełnić... Trzeba tego cholernie chcieć.
Istnieją również ludzie, którzy są dobrzy z natury. Kojarzą mi się z małym duszkiem, który jest wszędzie, gdzie potrzebna jest pomoc. Podlatuje, macha rączkami i odlatuje, zostawiając potrzebującego z uśmiechem na twarzy i chęcią życia. Ciekawym przypadkiem są osoby starsze, ale otwarte do ludzi. Autentyczna sytuacja, która przydarzyła mi się, gdy wracałam do domu. Weszłam do autobusu, przygotowałam pieniądze na bilet i czekałam, aż dziewczyna przede mną dokupi kolejną godzinę jazdy. Tuż za mną wszedł starszy mężczyzna, a za nim stała kobieta. Jak później się dowiedziałam (domyśliłam), poznali się dopiero na przystanku, ale rozmawiali jak stare dobre małżeństwo. Wracając do zdarzeń. Gdy kupująca czekała na odbiór biletu, usłyszałam tylko "Proszę nie kupować biletu." Byłam zdziwiona. Nie znając człowieka, a tym bardziej on mnie, dostaję propozycję zapłacenia za przejazd. Nie wiedziałam co mam zrobić i odpowiedziałam tylko "Słucham?". Pospiesznie wytłumaczył o co mu chodzi i rzucił do mnie "Nie martw się ja to załatwię. Poproszę bilet dla przewodnika i ....." - dalej nie usłyszałam. Widziałam tylko uśmiech kierowcy i drukujący się bilet... 1.05?! Nie...0,75?! Co się dzieje? Okazało się, że dostałam zniżkę dla przewodnika osoby niewidomej, a sprytny Pan w kilka sekund stał się niewidomym ( nie chcę urazić nikogo). Stojąc zdezorientowana dostałam bilet w rękę i usiadłam...
Po tej sytuacji pomyślałam, że jednak istnieje coś takiego jak bezinteresowność.
Choć może to wszystko nic nie znaczy?
0 komentarze:
Prześlij komentarz