piątek, 16 października 2015

#1 startujemy i marudzimy

Zaczęło się dość wcześnie, jak na przymusowy dzień wolny.  Za oknem szaro i wilgotno, a w pokoju chłód. Budziki rozdzierały spokój i coraz mocniej mnie denerwowały. Po pół godziny wstałam, ogarnęłam się,  zabrałam rzeczy i zeszłam na dół. Chwila na szybką organizację, zamienione dwa słowa z rodzicami, kluczyki do ręki i wyjeżdżam na misję. Odwiedziłam dwa sklepy i podjechałam pod szkołę.  Wspomnienia wróciły.  Miejsce na którym siedziałam ze znajomymi.... Tym przejmowałam się później,  gdy jeszcze raz tam wróciłam. Poproszono mnie, abym przyszła przed 9 kiedy Pani dyrektor będzie. Zapomniałam wspomnieć, że misja dotyczyła naboru do drużyny. Niewiele myśląc wsiadłam do auta i pojechałam potrenować jazdę. Cholernie podoba mi się prowadzenie samochodu. Myślałam, że będzie inaczej. Aktualnie nie pamiętam większości przepisów, mimo wszystko jest dobrze i czuję się w tym. Nigdy się nie bałam, może to dlatego,  że zawsze chciałam jeździć. Wróciłam jak mi powiedziano. Porozmawiałam ze swoją byłą Panią wychowawczyni i przeszłam do gabinetu Pani dyrektor.  Ustaliłam co miałam ustalić. Zapytałam się o wszystko i wróciłam do domu. Po godzinie znów w drogę, lecz tym razem jako pasażer. Będąc znów w domu nie miałam siły, a oczy odmawiał posłuszeństwa. Dwie godziny wycięte z dnia plus dodatkowe pół.  Ciężko było się ogarnąć, ale meteopaci tak mają. W tym wszystkim znalazły się również zajęcia z komunikacji, które naprawdę mnie wciągnęły. Mimo złego samopoczucia przeżyłam drugą część dnia. Do tej pory boli mnie głowa i jest mi źle. 
Godz. 23:20


Share:

0 komentarze:

Prześlij komentarz