niedziela, 25 października 2015

#3 odpoczynek i powrót do siebie

Nie wiem jak to się stało. Uciekł mi cały dzień i nie czuję tej straty. Noc była zimna i ciężka.  Cudem wstałyśmy. Następnie nastąpiło szeroko pojęte ogarnianie... Siebie, pokoju,  tego dlaczego świeczka wtopiła się w stół, a cały salon jest czarny. MAGIA! Jesteśmy niesamowite... Różnimy się we wszystkim, w każdym detalu, ale mimo to potrafimy ze sobą rozmawiać. Powrót na stojąco w pełnym busie. Zmęczone, niewyspane, źle pomalowane i umierające szły przez miasto. Rozmawiałyśmy dalej, niby o tym samym, ale inaczej. Pogoda była ładna. Słońce świeciło i było przyjemnie.  Byłam zmęczona i tyle!  Wróciłam do internatu, swoje wysłuchałam i poszłam się położyć, bo nic innego nie miałoby sensu.  Leżałam godzinę i słuchałam Zeusa, przemawia do mnie ten artysta. Jego teksty i muzyka są dla mnie. Czuję jego twórczość i często widzę siebie w jego słowach.  Takie tanie gadanie. Lubię pisać bzdury, taka jestem z natury. Później wstałam i przeszłam to miasto. Kłodzko nocą to moje miejsce, choć pewnie mało jeszcze o nim wiem.  Staram się nie bać ludzi, którzy na mnie patrzą.  Są straszni... "Zajebista torba" -dziewczyny z ławki. Miały pecha, bo akurat  muzyka przechodziła w inną.
Zakupy zrobiłam, posiedziałam na ławce i słuchałam dalej.  Powrót do pokoju. Otworzyłam zeszyty i nadal tak leżą i patrzę jak one patrzą na mnie.  Może chociaż coś napiszę... Powodzenia.
Godz. 22:58


Share:

0 komentarze:

Prześlij komentarz