Pobudka i wyjście z łóżka głównie zależy od snu...no i od samego łóżka. Jeśli sen był chaotyczny, ciężko będzie nam wstać wypoczętym. Sen, który był spokojny i miły, pozwoli nam na lepszą mobilizację i rozpoczęcie dnia. A jak było dzisiaj? Nie było. Wstałam trochę wcześniej, ale nadal czułam niemoc. Wyrobiłam się przed dzwonkiem.
"Byle do końca! Byle do końca! Byle do końca! " i tak cały dzień. Czekam na ten czwarte, godzina 14:30 i wrócę do siebie! Byle do domu! Częściej zaczynam za nim tęsknić. To chyba dobry znak, bo wreszcie wiem, gdzie jest mój punkt zaczepienia.
Jeśli chcesz coś zrobić lub zobaczyć to masz dwa wyjścia. Możesz znaleźć sobie osobę, która będzie miała takie same fascynacje jak ty lub będzie chciała Cię poznać i da się wkręcić w twój świat. Druga opcja jest dość prostsza... ZRÓB TO SAM! Dzisiaj po ok. 6 miesiącach od momentu, w którym mi powiedziano "Następnym razem tam pójdziemy." wyruszyłam na spacer. Zapomniałam o tym miejscu, które kiedyś było dla mnie zagadką, a moja droga była po prostu przed siebie. Idąc tak i rozmyślając, odwróciłam głowę w lewo. Moim oczom ukazało się dość dziwne i tajemnicze miejsce. Na początku przeszła mi myśl "no cóż chodź dalej " i postawiłam jeden krok. Szybko się otrząsnełam i zbliżyłam do ruiny. "No ładnie, ale chodź. " Powoli odwróciłam się, ale znów coś mnie powstrzymało i weszłam do środka. Najlepsza rzecz dzisiejszego dnia! Po pół roku zobaczyłam mój "tajemniczy obiekt". Stara, opuszczona zajezdnia kolejowa!! Miejsce idealne, które pasuje do każdego mojego zainteresowania. Dobrze się tam czułam, pomimo śmierdzących momentów. Byłam bardzo zadowolona, że wreszcie mi się udało. Po dłuższym czasie wyszłam stamtąd i wiem, że wrócę tam z aparatem.
Kocham muzykę, spacery, mgłę, zachody i wschody Słońca, herbatę z sokiem malinowym i ciepłe łóżko. Lubię też być wyspana.
Pozostało 7 dni!
Godz. 22:53
"Byle do końca! Byle do końca! Byle do końca! " i tak cały dzień. Czekam na ten czwarte, godzina 14:30 i wrócę do siebie! Byle do domu! Częściej zaczynam za nim tęsknić. To chyba dobry znak, bo wreszcie wiem, gdzie jest mój punkt zaczepienia.
Jeśli chcesz coś zrobić lub zobaczyć to masz dwa wyjścia. Możesz znaleźć sobie osobę, która będzie miała takie same fascynacje jak ty lub będzie chciała Cię poznać i da się wkręcić w twój świat. Druga opcja jest dość prostsza... ZRÓB TO SAM! Dzisiaj po ok. 6 miesiącach od momentu, w którym mi powiedziano "Następnym razem tam pójdziemy." wyruszyłam na spacer. Zapomniałam o tym miejscu, które kiedyś było dla mnie zagadką, a moja droga była po prostu przed siebie. Idąc tak i rozmyślając, odwróciłam głowę w lewo. Moim oczom ukazało się dość dziwne i tajemnicze miejsce. Na początku przeszła mi myśl "no cóż chodź dalej " i postawiłam jeden krok. Szybko się otrząsnełam i zbliżyłam do ruiny. "No ładnie, ale chodź. " Powoli odwróciłam się, ale znów coś mnie powstrzymało i weszłam do środka. Najlepsza rzecz dzisiejszego dnia! Po pół roku zobaczyłam mój "tajemniczy obiekt". Stara, opuszczona zajezdnia kolejowa!! Miejsce idealne, które pasuje do każdego mojego zainteresowania. Dobrze się tam czułam, pomimo śmierdzących momentów. Byłam bardzo zadowolona, że wreszcie mi się udało. Po dłuższym czasie wyszłam stamtąd i wiem, że wrócę tam z aparatem.
Kocham muzykę, spacery, mgłę, zachody i wschody Słońca, herbatę z sokiem malinowym i ciepłe łóżko. Lubię też być wyspana.
Pozostało 7 dni!
Godz. 22:53
0 komentarze:
Prześlij komentarz