piątek, 12 lutego 2016

YGGHHHHHHH!

1.Słomiany zapał.
2.Mętlik.
3.Brak samodyscypliny.
4.Jeden cel i ciągłe doskonalenie siebie.

Ad.1

Niestety jestem posiadaczką tej okropnej wady. Jest mnóstwo rzeczy, które chciałabym robić i których chciałabym spróbować. Już kiedyś opisałam, jak wyglądała moja przeszłość z różną działalnością. Już po tamtym zestawieniu można zobaczyć, że było tego sporo i przetrwały tylko nieliczne. Wiadomo jak działa słomiany zapał, ale lepiej wyjaśnić. Słoma to nasze chęci do działania. Na początku jest spokojnie, podpalamy naszą słomę i widzimy jak ogień próbuje wpleść się w nią. Przychodzi chwila, w której nasz stosik nagle wybucha i staje w płomieniach. Płonie przez chwilę, a później zmienia się w żar, który ze względu na słabą podstawę przeradza się w popiół. TADAM! I po sprawie. I po chęciach. Coś właśnie poszło w odstawkę. Co można zrobić, aby tak się nie działo? Nie poddawać się i każdego dnia poświęcać czas na trening. Jednak jeśli czujemy, że to nie jest dla nas, to lepiej nie męczyć się z czymś, co zabiera nam czas i energię. Ehh... to spojrzenie z dwóch perspektyw. Używane w nieodpowiednich momentach.

Ad.2

Często przez zaczęte rzeczy zaczynam się gubić. Podczas mojego pogłębiania wiedzy, znajduję wiele rzeczy, które powiązane są z moim zainteresowaniem. Wiem również, że znajomość ich bardzo by mi się przydała. I to jest moment, kiedy zbaczam z głównego toru. Szukam innych informacji, czytam rzeczy, które tak naprawdę umkną mi za kilka godzin i nic konkretnego z nich nie wyniosę. Następuje pauza i trudny powrót do początku. Wszystko miga/lata/krzyczy/wiruje i ni daje się skupić. Może to też moje problemy z koncentracją...

Ad.3

To jest dopiero udręka. Jednak wiąże się z ciężką pracą, a to stwierdzenie dla odwiecznego lenia jest nie do przyswojenia. Dość smutny staje się fakt, że jest to do wykonania, ale... ale istnieje pełno wymówek. Nie wiem też, jak i kiedy zabrać się do tego.  Można powiedzieć "Od teraz", "Na co czekasz?". Często-gęsto sama to powtarzam, jednak zastosowanie się nawet do zajebistych rad...no powiedzmy prostu z mostu: NIE WYCHODZI MI! Do tego potrzebna jest zmiana siebie, zmiana myślenia, zmiana nawyków, zmiana koloru, w którym się chodzi i powietrza którym się oddycha. HE HE nie śmieszne. Choć niektórym może pomóc.
Jak sobie z tym radzić?

Ad.4

  Nie wymieniłam czwartej, najgorszej mojej wady. Tego akurat można się domyślić, bo jest tak popularna jak Madonna. Brak pewności siebie. Przez to dziadostwo w nas samych mnoży się więcej dodatkowych uszczerbków.
  W mojej nienormalnej głowie roi się wiele dziwnych i chorych pomysłów, a najwięcej jest tych związanych z marzeniami. Jednak kombo zaczyna się, gdy marzenia łączą się z planem na życie. I wiesz, że to jest właśnie to. Tak! Wiem, że ta droga jest dla mnie idealna, mimo błędów jakie popełniam, ale tak naprawdę od niedawna zaczęłam myśleć o tym poważniej. Uczę się. Czytam na ten temat. Kolekcjonuję sprzęt i myślę jak to połączyć, jak zmienić, jak ulepszyć, jak dostosować. W głowie mam jeden wielki pisk, a tętno przyśpiesza, gdy widzę kursy, książki, strony, spotkania, szkoły i wideo. Kręci mnie to do tego stopnia, że czasem zapominam o praktycznym ćwiczeniu. Czasem rządzi mną też strach przed ludźmi. Wyjście z aparatem w tłum i zrobienie kilku zdjęć wprawia mnie w zakłopotanie. Staram się wtedy motywować innymi ludźmi, którzy robili inne dziwniejsze rzeczy w miejscach publicznych i nie sprawiało im to problemu. Chcę to robić... Chcę tym żyć i wiedzieć, że nikt mnie nie powstrzyma.


Share:

0 komentarze:

Prześlij komentarz