Przerwa to nie koniec. Czasem trzeba poczekać na odpowiedni moment, aby powrócić, żeby zacząć to, co odłożyło się na później. Przychodzi chwila, w której wszystko zaczyna pękać, a człowiek nie wytrzymuje nerwów, które uzbierał w swoim worku. Oberwałam masą bodźców i teraz leci tekst za tekstem. Mimo że nie do końca potrafię zacząć, środek mam najbardziej ogarnięty.
Ludzie. Ludzie to czasem takie małe robaki, które drążą dziurę, a później z niej uciekają. Takie małe tchórze. Nie jesteś czegoś pewnym to po prostu się na to nie zgadzaj. Jeśli nie zgadzasz się z czymś, to chociaż zapytaj się "tak?", "na pewno?", a nie później mówisz wszystkim, że jednak ty byś zrobił człowieku inaczej. Cholera za bardzo się tym wszystkim przejmuję, jednak nienawidzę, gdy ludzie posiadający ogromny potencjał robią na przekór innym "BO TAK". No kurwa nie! Byle by zwalić całą robotę na kogoś i myśleć, że samemu robi się najwięcej.
Jest jeszcze jedna rzecz, której już zwyczajnie nie trawię, a mianowicie zakładanie czegoś z góry. Na pewno ktoś ma już ułożony w głowie cały scenariusz i specjalnie Tobie chce dokopać. Na pewno myśli w Twoich kategoriach i wszystko jest tak jak Ty sobie przemyślałeś. Kurna... ręce opadają. Nie mam na to żadnej rady, po prostu trzeba spojrzeć na to wszystko szerzej, a nie tylko w granicy swojego nosa, no maksymalnie stóp. To takie dziwne zachowanie, w którym na siłę chcemy się sprzeciwiać, bez konkretnego powodu.
Branoc!
:D ważne, że ogarniasz w czym problem. Tylko co dalej?
OdpowiedzUsuńBo można wywnioskować, że znasz mnóstwo informacji o swoich słabościach, ale zwyczajnie ich nie rozumiesz przez co poukładanie siebie jako całości obecnie jest niemożliwe, a ciągłe dokładanie sobie czegoś nowego wcale tego nie ułatwi. Po co to "nowe" skoro stare nadal gnije? Przecież tego nie zakopiesz.
UsuńNiesamowicie pogubiona- panuje u Ciebie dosłownie chaos, ale masz potężny potencjał.
Zostaje zadać pytanie; czy to aby nie Twój wewnętrzny "zgredek", którego tak silnie wypatrujesz w innych jest dla Ciebie przeszkodą w stawieniu czoła tej zgniliźnie rzeczy niedokończonych?