wtorek, 21 czerwca 2016

Raz, dwa, trzy, cztery, pięć!

   https://www.youtube.com/watch?v=w00FZizsKKo

Masz już to? To coś co sprawia, że świat zmienia się w bajkę.
Patrzysz przez pryzmat tej chwili i wiesz, że to jest sens.
I tęsknisz, gdy tracisz. I tęsknisz, gdy wyjeżdżasz.
Myślisz, wracasz, chcesz więcej.
Kochasz i to jest piękne!

Czasem obrywamy po twarzy.
Nie raz, nie dwa, nie pięć, ale tyle ile do siebie dopuścimy.
Tyle razy widzimy jak jest  naprawdę.

Strach. Okropna zmora.
Dopada człowieka, gdy zaboli za mocno.
Gdy zdziera fragment łydki.
I myślisz, że będzie dobrze.
I sądzisz, że nic się nie stało.
Siadasz i sztywniejesz, i wszystkiego jest za mało,
lub za nisko.

Wracać trzeba do wnętrza.
Do spokojnego czasu.
Nie męczyć się z bólem,
wyrzucać śmiało.
Bo to chore tak się katować i męczyć własnego potwora.
On też chce spokoju, on też potrzebuje bezpieczeństwa.

Pięć!


Share:

1 komentarz: