środa, 31 grudnia 2014

Żegnaj 2014! Witaj 2015!

Czas na podsumowanie roku, który był...dość obfity w doświadczenia i naukę.
Ważne momenty dla mnie :
-powrót na lekcje religii
-Kurs Przewodnikowski
-trzy tygodnie bez słodyczy
-"zaręczyny" :)
-Próby zmiany życia
-Wyjazd na Monte Cassino
-Poznanie niesamowitych ludzi
-Pobierowo
-Kurs Drużynowych Zuchowych
-Gitarowy Rekord Guinnessa
-Koncert Luxtorpedy
-Koncert Comy
-Festiwal "Szansa dla Skauta"
-Przejęcie 17 DH "POLANA"
-Znalezienie celów i dążenie do nich (taniec + fotografia)
-Pogodzenie się z przeszłością
-Wszystkie Eucharystie
-Wyjazd na rekolekcje diecezjalne
-Wstąpienie do Duszpasterstwa
-Wszystkie rozmowy nocą
-Zakup lustrzanki
-Zakończenie dwóch filmów sprzed lat
-Zawiązanie mocniejszych relacji z siostrą
-Listy :)
- hmm Tumblr też jest czymś znaczącym

Miałam swoje wewnętrzne porażki, wzloty i upadki. Mimo całego cierpienia jakie mnie spotkało, mogę powiedzieć, że był to dobry rok i wielki krok na przód.

Dziękuję ludziom ważnym, tym którzy byli i są. Osobą które pomogły mi otworzyć oczy i potrafiły "strzelić" mi w twarz, gdy padałam na kolana.
DZIĘKUJĘ!

Jestem gotowa na nowy rok, na nowe przygody i doznania. Jestem gotowa na życie.



Share:

niedziela, 28 grudnia 2014

kiedy jesteś?

Kiedy jestem? Kiedy jestem tą sobą?
W momencie, gdy padam ze zmęczenia. Gdy chcę się ruszyć, a ciało nie pozwala. Kiedy każdy ruch ręką jest niesamowicie ciężki.

...wtedy jestem

Gdy wspominam
Gdy się smucę
Gdy mówię innym ile dla mnie znaczą
Gdy myślę o przyszłości
Gdy staram się coś zrobić
Gdy płaczę
Gdy padam ze zmęczenia

...wtedy jestem


Share:

piątek, 26 grudnia 2014

a może...

może to całe życie,
nie to zwykłe, ale to w rozkwicie,
które jest pełne emocji...
może ono nie jest takie złe,
a czasem ciekawsze się staje,
gdy patrzymy pod pryzmatem szczęścia i smutku.

czemu budzimy się zbyt późno?
wtedy żyjemy za krótko
za dużo biegu
za wiele nerwów
za mało czasu

ale to wszystko to nasza wina
nie potrafimy z niego korzystać
planowanie to inna sprawa, tego nie musi być
musi być impuls
i wtedy



ŻYJESZ


Share:

poniedziałek, 22 grudnia 2014

nie czuję

Jest dziwnie...
Czuję pustkę po Tobie, jesteś daleko i nie umiem z Tobą rozmawiać.
Czuję się źle sama ze sobą, nie pasuję sobie nadal... pod każdym względem...
Ograniczam się...
Nie potrafię walczyć ze złymi nawykami...
Nie otwieram się...
Czuję się taka... głupia...
Taka egoistyczna i bezsilna.
Lubisz bawić się w lalkarza? Proszę! Tu masz sznurki i rób co chcesz...
Nie mam siebie...
Nie mam...
Nie potrafię...
Nie czuję... nie chcę czuć czegokolwiek...
Nie jestem taka... taka poukładana...
Nie wiem nawet czy coś znaczę...
przecież się nie liczę...
Tak często wtulam się w smutek i tak bardzo nie chcę go puścić.
Chcę robić wszystko, bo wtedy nie myślę...
Gdy nie myślę... nie ma ze mną rozmowy...
gdzie jestem?
chcę być kimś...
Wiem co jest we mnie złe i wiem, że nie robię z tym nic...bo mi się nie chce.
Chcę się zapaść, zniknąć i być tylko ze sobą.
Dlaczego zabiliście mnie, gdy byłam mała?!
DLACZEGO NIE ROZWIJALIŚCIE MNIE, MIMO ŻE WIDZIELIŚCIE, ŻE POTRAFIĘ?!
CZEMU MNIE ZMARNOWALIŚCIE?!



Share:

niedziela, 21 grudnia 2014

wróć kiedyś...

Jesteś? HALO?
Czemu wszyscy trafiają na Ciebie, a ja nie?
Każdy może z Tobą porozmawiać, a ja nie...
Jesteś trochę za daleko.
Wiem, że tak jest lepiej i w ogóle...
Ale w czas, gdy powinno się czuć, że wszyscy jesteśmy razem...ja czuję się sama...
Nie ma cię...
Tak bardzo tęsknię...


Share:

sobota, 20 grudnia 2014

*pstryk*

Nie wiadomo dlaczego.
Nie mam pojęcia co w ułamku sekundy zmieniło moje nastawienie.
Czemu tak się dzieje?
Jedno zdanie, które mnie złamało.
Jedna myśl, której tak kurczowo się trzymam...
Płaczę...

Tak bardzo chcę...
Ale nie mogę...
To jest bezsensu...
Dlaczego trzeba czekać...
JA NIE CHCĘ CZEKAĆ DŁUŻEJ!

ja potrzebuję...
czy naprawdę to teraz nie jest czymś co mogłoby mi pomóc?
nadal mam męczyć się sama?
*pstryk*
wesoła
*pstryk*
umierająca
*pstryk*
wybierz sobie


Share:

Dłonie

Czym są dla mnie dłonie?

Dłonie są niesamowitym narzędziem, które dano człowiekowi. Nie przypadkowo opuszki są jednym z bardziej unerwionych miejsc w naszym ciele. Dzięki nim poznajemy co jest przyjemne dla nas, a czego nie dotykać. Uczymy się przez czucie. Dotyk potrafi uleczyć bardzo mocno. Posiada moc odczuwania bezpieczeństwa, przyjaźni, bliskości, przyjemności i czegoś nieopisanego. 
Gdy dłonie splatają się ...
Gdy dotykamy czegoś miękkiego...
Podczas uścisku możemy rozpoznać nastawienie człowieka do życia...

Dotyk sprawia, że człowiek unosi się ponad wszystko.

Pamiętam, gdy zaczynałam swoją przygodę z bioenergioterapią (na szczęście dość szybko skończyłam) i na sam początek dostałam zadanie. Polegało ono na świadomym oddychaniu. Musiałam myśleć o tym, co chcę uleczyć energią, którą wdycham. Przy wydechu miałam wyobrazić sobie, że całe wychodzące ze mnie zło ginie w ogniu. Podczas praktyki tych ćwiczeń zawsze czułam, że moje opuszki są "większe" jakby napompowane. Miałam wrażenie jakby stawały się cięższe, a później właśnie taka była cała dłoń. Niesamowite przeżycie. Drugą rzeczą jaką miałam praktykować było "wysyłanie" miłości. Trzeba było wytworzyć energią w swoich dłoniach, poprzez pocieranie ich. Gdy stawały się ciepłe, powoli oddalałam je od siebie do momentu, aż poczułam coś w stylu naprężonej sprężyny. Wtedy powoli zbliżałam je do siebie. Kiedy poczułam, że dłonie stawiają lekki opór, miałam uformować z zebranej energii kulę, pomyśleć komu chcę ją wysłać i wyrzucić przed siebie. Za pierwszym razem czułam coś niesamowitego. Pytałam sama siebie... JAK? Dlaczego takie rzeczy mają miejsce? Czemu ludzie tego nie robię?
Odpowiedzi nie uzyskałam i nie chcę. Zostawiam ten etap mojego życia daleko w oddali.



Tylko wytłumacz mi, dlaczego drugi rok powtarza się ten sam scenariusz? Dlaczego pojawiasz się przy końcówce tak znikąd? Czemu znowu mam ten sam uśmiech na twarzy, gdy Cię widzę?
Dlaczego nie ma Cię bliżej?



Share:

niedziela, 14 grudnia 2014

Mężczyźni

Panowie!
Kobiety zawdzięczają wam wiele. Mimo że czasem nie okazują niczego, w głębi nie znają
słów na wypowiedzenie wszystkiego. To Wy sprawiacie, że na ich twarzach pojawia się uśmiech, a łzy nie są tak bolesne. To dzięki Wam strach przestaje być tak wielki i potrafią stawić czoła trudnością. Zdarzają się również momenty gniewu, bo po prostu nie znacie granicy, która sprawia ból lub rozgniewanie. Jednak jeśli jesteście szczerzy, wszystko potrafi zniknąć...ale do końca zapomniane nie zostanie :). Ja osobiście mogę porównać mojego Tatę do Maximusa Decimusa Meridusa. Człowiek, który za rodzinę oddałby życie. Zrobi dla niej wszystko, aby było dobrze. 
Drodzy Mężczyźni! Jesteście dla mnie bohaterami. Jesteście niesamowici i zaskakujący. Potraficie tak wiele rzeczy, które dla nas potrafią być przeszkodą. Jednak, gdy chcemy ją pokonać, potraficie pomóc. 
Tylko mam do Was jedno pytanie? 
Czemu tak bardzo chcecie wojen, przemocy i śmierci?
Jedna z rzeczy, której nie potrafią zrozumieć...





Mimo wszystko Dziękuję Wam! W was jest potężna siła, nie marnujcie jej ot tak.


Share:

piątek, 12 grudnia 2014

Jeśli...

Jeśli będę chciała, mogę zrobić wszystko...
Jeśli prawdziwie chcesz, dążysz do celu...
Jeśli zaczniesz,
nie kończ za wcześnie...
...najlepiej nie kończ nigdy...
Później zaczniesz to kochać, a zarazem nienawidzić
Pełno bólu przybliża nas do ideału jaki sobie ustaliliśmy.
Nie ma schematu, wszystko jest w naszej głowie.














Jedna z prawdziwszych rzeczy jaką przeczytałam.
Tak samo nie ma ideałów.
Dla Wielkich jesteś jedyny i nie da się Ciebie skopiować.
Rób to co kochasz, a jeśli nie wiesz co kochasz, to znajdź coś co lubisz lub co porzuciłeś w przeszłości.
Oczywiście JEŚLI tylko chcesz.
Share:

poniedziałek, 8 grudnia 2014

Kara

"Wszyscy patrzyli, na rzucające się ciało pozbawione uczuć, emocji, zmysłów, myśli -duszy.
Słyszeli jego łamiące się kości.
Słyszeli jak wypadają barki.
Widzieli rany pojawiające się na jego ciele.
Widzieli krew otulajacą jego usta.
Czuli zapach gnijacego ciała.
Czuli pryskajacą krew na swoich twarzach.
Smakowali jej i delektowali się każdą kroplą.
Żywili się cierpieniem."


Share: