piątek, 24 kwietnia 2015

Nikt nie zrozumie ludzkiego cierpienia, dopóki go nie przeżyje.

   Na początku chcę nawiązać do tytułu tego posta. Nie jestem w stanie powiedzieć, że rozumiem. Nie jestem w stanie powiedzieć, że chciałabym spróbować zrozumieć to co przeżywali ludzie w obozie koncentracyjnym Auschwitz- Birkenau. Nie można tego pojąć od razu-w chwili patrzenia na to wszystko. Każdy moment i każdy fragment tej historii dociera do mnie z "opóźnieniem".                        Przeglądam swoją pamiętać już od wielu godzin. Wiele szczegółów wraca do mnie, a inne dopiero
się ukazują... Wracając do miejsca mojego tymczasowego zamieszania, nadal przeżywałam okrucieństwo, które jakie panowało w tamtych czasach. Szczerze mówiąc zaczęłam się bać, bo aktualna sytuacja świata, również nie wygląda ciekawie. Będąc w jednym z bloków, które zostało przerobione na multimedialne muzeum, przeczytałam cytat : "To może się powtórzyć- przecież już się raz wydarzyło...". Dotknął mnie mocno i zaczęłam się zastanawiać, czy możliwe jest powtórzenie takiej zbrodni? To byli niewinni ludzie, którzy mieli własne życie. Czym zawinili? Pochodzeniem?! Prymitywne! Świat pogrążony w szarościach, był ich codziennością. Nie wyrastała nawet trawa, bo ziemia była wciąż udeptywana, a nawet jeśli dałaby radę przebić się przez błoto, zostawała zrywana i zjadana. Przechodzenie przez selekcję i cała droga, aż do wyjścia była opisywana jako "droga przez mękę". Cały pobyt tam, bym koszmarem, męką, katuszami i jedną wielką walką o istnienie.
   Dużo emocji jest związanych z tym miejscem. Odwiedza je cały świat. Trzeba tam się znaleźć i poczuć to, aby móc cokolwiek powiedzieć...jeśli jest się w stanie.

Tu znajdują się linki do fotorelacji z wnętrza.:
Część pierwsza: http://horyzontswiatla.blogspot.com/2015/04/oboz-koncentracyjny-auschwitz-birkenau.html
Część druga: http://horyzontswiatla.blogspot.com/2015/04/oswiecim-oboz-koncentracyjny-auschwitz.html

Nie byłam w stanie ująć kolorów, dla mnie to miejsce nie posiada kolorów.


Share:

środa, 22 kwietnia 2015

Dlaczego istnieją blokady?

  Odpowiedź jest oczywista- strach. Nasze obawy paraliżują nas i zamykają. Można by było w tym momencie zakończyć post. Ale mi nie do końca chodzi o to.
   Blokada występuje, gdy chcemy coś zahamować (np. drogę). Jest to moment "zbieractwa", kolekcjonujemy to co później ma być jedną wielką falą. Choć to nie jest dobre, bo podczas powodzi nie masz kontroli i wszystko zaczyna przelewać się przez palce.
Hmm... Łatwiej mówiąc: jest rzeka- stawiamy na niej mur- zbiera się woda-mur pęka - następuje zalanie.
   Chcę nawiązać do mojej nieobecności, ale okazało się, że faktycznie więcej  szumu narobiłam niż to warte... Wracając do blokad, ja taką przeszłam i zapewne będę przechodzić nie raz. Ale teraz zaczynam pisać. Cokolwiek. Bzdury, nie bzdury, szkice do bzdur i inne bzdury. Blokada ustępuje. Raz przeczytałam cytat, który do mnie trafił: "Nie nauczysz się pływać, nie wchodząc do wody." Nie powtarzam tego jak mantry, ale staram się przypomnieć o tym w chwili zawachania.
  Jak według mnie wygląda blokada twórcza? Gdy mamy do czynienia z wypaleniem, trudniej i dłużej wracamy do poprzednich zajęć. Przerywamy wszystko i znikamy. Można określić to podróżą przez pustynię.
Blokada moim zdaniem wygląda nieco inaczej. Wyobraźmy sobie kulę, czarną chropowatą kulę. Jej skorupa jest cienka, ale wytrzymała. Wnętrze zaś wypełnione jest perłową cieczą, która wciąż zmienia swoją pozycję... Może tak też wygląda podświadomość?


Share:

wtorek, 21 kwietnia 2015

Myśl o życiu

"Żyć w świecie, gdzie nie ma ZUSów, robót za oknem, terminów, oczekiwań, dylematów, papierków, głośnych drukarek, klientów, telefonów, zobowiązań"- Podróże dziewczyny splukanej
Share:

niedziela, 19 kwietnia 2015

Nowości!

   Ostatnio nie mogę dobrać słów. Nie chcę pisać na siłę i sztucznie, więc blog aktualnie przechodzi fazę postoju. 
   Jednak gdy tu odpoczywamy, to gdzieś indziej bierzemy się do pracy!
                                           
ZAPRASZAM NA FOTOBLOGA!


Mam nadzieję, że przypadnie wam do gustu.

Share:

niedziela, 12 kwietnia 2015

Nie rozumiem...

   Nie mogę pisać. Nie potrafię... Chcę podzielić się wszystkim i niczym. Dużo przeżywam ostatnimi czasy i mam wiele przemyśleń. Nie daję rady dobrać słów i nie wiem czy nie przerwać bloga na jakiś czas. Pewnie na krótko, bo robię więcej paniki niż to warte i za dwa trzy dni wszystko wróci do normy.
   Nie będzie mnie tu...
   Nie wiem czy w ogóle byłam...
 

Share:

środa, 8 kwietnia 2015

A może to nie jest dobre.... Może to jest złe.... Może to jest nienormalne.... Może to jest już chore...

  Jedyną rzeczą jaką chcę od ciebie to rozmowa. Rozmowa tak szczera jak żadna inna. Ciężko mi z myślą, że stawiam taki opór, ale to jest zamierzone. Momentami mam dość tego natłoku myśli... Ale był moment, w którym zniknął. Gdy się z tobą pożegnałam. Nie wiem czy to zrozumiałeś. Chciałam zerwać kontakt, bo przytłaczałeś mnie. Za dużo nacisku na wszystko i nie dałam rady. Chwila oddechu by wystarczyła i wszystko prawdopodobnie byłoby dobrze. Ale nie bo po co... Lepiej uderzyć z całej siły, żeby wszystko rozprysnęło  się po ścianach. Człowieka nie da się zmienić przez przymus. Wciąż powtarzasz, że nic na siłę, a jednak to robisz... Smutne. To że człowiek jest silny świadczy również o jego opanowaniu. Jeśli zabawa ludźmi sprawia ci taką przyjemność to oznacza, że jesteś za słaby, bo nie potrafisz powstrzymać żądzy władzy.
   Coś napisałam źle? Nawet nie zakładam co możesz pomyśleć, bo po co mi to. Nic nie jest pewne. No chyba tylko to że wszyscy umrzemy.
Okazałam słabość w tym wszystkim, ale jednak czuję się mocniejsza.


Share:

niedziela, 29 marca 2015

Tylko jeden raz i nigdy więcej!

1 sekunda... ups uciekła
1 minuta.... zniknęła bezpowrotnie 
1 godzina... niewykorzystana umknęła
1 dzień... krzycz, bo to zmarnowana szansa
1 tydzień... brak wspomnienia

Człowieku!
   Czy tak trudno Ci zrozumieć, że życie masz jedno? Nie jesteś nieśmiertelny! Ah przepraszam masz problemy... nie wiedziałam... Ja przecież urodziłam się na łące pełnej szczęścia i nigdy nie doznałam bólu. Ktoś Cię nie akceptuje? Jak on może?! To niedopuszczalne!... 
   Ale co Cię to obchodzi? Masz swoje życie i trzymaj się swojej opinii. No ale czemu na mnie krzyczysz i się tłumaczysz? Ciężko Ci? Tak jak każdemu. To że jest uśmiechnięty i stabilny, nie oznacza, że był taki cały czas. To jest efekt cholernie ciężkiej pracy i przeżyć, które postawiły go na nogi. HEJ! Nie płacz!... albo płacz- pomaga. Ale po nim wstań i oddychaj. Idź na spacer. Nie rozmyślaj jak jest źle i okrutnie na tym świecie. Spójrz jaki piękny kwiatek! OOO i jeszcze te zwierzaki! A... rzucił cię chłopak/dziewczyna? Nic nie dzieje się przez przypadek, a my mamy tę wolność i możemy wybrać jak to wszystko się potoczy. HEJ! WŁAŚNIE! To wszystko zależy od nas. Więc dlaczego nie potraktujesz życia jak szansy? Tylko raz. Uśmiechnij się. Uwierz w siebie. Kochaj innych. Wybaczaj, nie ważne co. Baw się. Ćwicz siebie. Śpij. Ucz się i zdobywaj wiedzę. Szanuj innych. Wspominaj. Działaj. Twórz. Zwiedzaj. Jedz. Pij. Słuchaj. Mów. Korzystaj. ŻYJ.
Kiedy znaleźć na to wszystko czas? Codziennie!
   Człowieku! Pamiętaj, że jesteś piękny i jedyny! 





PS.: Miałam 18-nastkę. Najdłuższy dzień życia. Jeden z Piękniejszych. Dziękuję, że dożyłam i wytrwałam w tym chorym świecie. Jestem na idealnej drodze, aby kochać życie!


Share:

czwartek, 26 marca 2015

Pasja: aktywność, chęć, dziwactwo, energia, gust, hobby, inspiracja, obsesja, płomień, rozpęd, żywioł...

   W pewnym momencie życia ludzie zaczynają szukać siebie, własnej drogi i przeznaczenia. Natrafiają na rzeczy interesujące lub odpychające. Zaczynają kształtować się gusta i stają się coraz bardziej wybredni. Jest to dobre do momentu, w którym odrzucają wszystko, bo nie odpowiada im drobny szczegół.
   Ale nie o tym chciałam... Nie od dziś wiadomym faktem jest to, że ludzie są piękni (w języku hebrajskim piekno=dobro). Co sprawia, że są tak bardzo interesujący? Pasja.
Mając kierunek i darząc do pewnego celu zyskujemy napęd do działania... Zaczynamy żyć. Jeśli istniejemy tylko po to, aby wegetować i jedynie rosnąć, to marnujemy czas i szansę jaką otrzymaliśmy. Hobby  kształtuje nas i nasz charakter. Tworzy siłę i poszerza horyzonty wiedzy.
   Można stworzyć schemat obrazujący to jak wygląda postęp naszego zaangażowania: marzenia > zainteresowanie > hobby > pasja > życie.
   Zaczynasz marzyć np. o byciu fotografem,(wstaw dowolne marzenie). Żeby zdobyć wiedzę na ten temat, szukasz podręczników, poradników, artykułów lub gazet. Twoje zainteresowanie wzrasta. Postanawiasz uzbierać pieniądze na sprzęt -ćwiczenie na cierpliwość. Przychodzi upragniony dzień i kupujesz aparat. Czytasz instrukcję i poznajesz każdy jego szczegół i każdą funkcję. Każdego dnia wyczekujesz pięknej pogody i dobrego oświetlenia. Jeśli masz możliwość wychodzisz fotografować wszystko i wszystkich. Zaczynasz wcielać w życie swoją zdobytą wiedzę. Coraz lepiej Ci to wychodzi i publikujesz swoje prace na stronach, blogach lub gdziekolwiek indziej. Staje się to twoim hobby i nieodłączną częścią ciebie jako osoby. Ludzie wiedzą do kogo się zgłosić, jeśli potrzebują kilka amatorskich zdjęć, a ty zyskujesz doświadczenie. Rodzi się w tobie pasja i nie ma miejsca, imprezy, wyjazdu, na którym nie byłoby ciebie z aparatem. Wiadomo, że po drodze dokupujesz sprzęt pomocniczy i poszukujesz jeszcze więcej informacji. Znajdujesz ludzi i ich prace, na których się wzorujesz. Staje się to Twoim życiem. I TO JEST PIĘKNE!
   Ludzie z pasją są piękni, a gdy potrafią o niej opowiadać, dzielić się nią i zainteresować innych, są najszczęśliwszymi ludźmi na Ziemi.
Żyj  i kochaj to co dostajesz. Szukaj i poszerzaj swoje pole widzenia. Wejdź na drogę, która prowadzi do szczęścia i spełnienia. Ale to wszystko pod jednym warunkiem... Działaj!

NASZE MARZENIA SĄ NASZYM PRZEZNACZENIEM!


Share:

niedziela, 22 marca 2015

"Jestem kimś" "Chcę wolnym być".

   Są marzenia i jest rzeczywistość.
Marzymy o rzeczach, które będą miały miejsce w przyszłości. Jednak nic nie zadzieje się bez naszego zaangażowania. W marzenia trzeba włożyć pasję, miłość, zawziętość, wytrwałość i czas. Moim zdaniem to są główne czynniki, które pozwalają nam sprawić, że marzenie stanie się rzeczywistością.
   Połączenie marzenia i rzeczywistości jest mistrzostwem, bo nie każdy potrafi kochać życie. Powoli zaczynam uwielbiać to co robię. Z każdego spotkania z moimi harcerzami wychodzę z gamą pozytywnych uczuć. Czuję, że wiele rzeczy muszę dopracować lub zmienić. Wiem, że idę w dobrym kierunku. Dzięki nim uczę się i rozwijam. Daję im pewną wiedzę i radość, a oni odwdzięczają mi się, nawet o tym nie wiedząc. Poczułam, że mogę więcej, mogę pójść o krok dalej.
   Nic nie zmienia się w ułamku sekundy...hmmm chociaż nie, są takie rzeczy. Chodzi mi o to, że do wielu rzeczy musimy zwyczajnie dorosnąć: do odpowiedzialności, do miłości, do rozmowy, do podejmowania decyzji, do emocji, do marzeń... Do wielu rzeczy. Im więcej rozumiemy, tym świat zmienia się w naszych oczach. Widzimy wszystko z innej perspektywy i łatwiej jest nam się odnaleźć. Wolność w takich momentach przychodzi sama. Czasem nie widzimy jej i nie zdajemy sobie sprawy jak wiele nam oferuje w tym momencie. Wolność to brak przymusu i nasza świadoma, dobrowolna decyzja. Nie można zmuszać innych do swoich racji. Nikogo nie można zmuszać, do czynienia czegokolwiek wbrew jego woli. To niezgodne z ludzką naturą.
   "Chcesz, mówię ci to idź. Nie chcesz, mówię ci to zostań"- B. Prus "Lalka"
Cytat który otwiera mi wszystko i rozwiewa wątpliwości, zmusza do myślenia i poznania samej siebie. Pokazuje jak każda decyzja jest prosta, jak wiele zależy od nas.
    Człowiek czuje się potrzebny, gdy dostaje zadania, kiedy wie, że ktoś mu ufa i polega na nim. Zaczyna spoczywać na tej osobie odpowiedzialność, a w tej osobie rodzi się myśl "Jestem kimś". "Chcę żyć i przeżyję."

"Niech każda nasza cząstka istnieje w wielkiej tajemnicy."- Jack Sparrow



Share: