piątek, 23 stycznia 2015

Tak dziwnie

  To był dobry dzień.
Rozpoczęty zaskoczeniem i szybkim pędem. Przełamywanie swoich lęków, nawet w najmniejszym   stopniu, jest pięknym i satysfakcjonującym przeżyciem.
  Cel nie został osiągnięty w całości, ale spacer odbył się. Czasem nie zdajemy sobie sprawy jak szczerość i proste zdania ułatwiają nam życie. Utrudniamy, nie mówimy i męczymy się 100 razy mocniej, niż gdy mówimy otwarcie.
Cieszę się, że mogłam poznać człowieka od tej prostej strony. Przecież 25 689 752 091 842 nie istniałoby, gdyby nie 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9.
  Wróciłam i złapało mnie zmęczenie. Nie to zwykłe, ale to w którym zmienia się humor. Od nerwowego zniecierpliwienia przez obojętność i kolejną nerwowość do pustego śmiechu i kończąc na "wszystko mi jedno, nie będzie się mną bawił, bo ma tak w zwyczaju". Ale w  tym momencie muszę obwinić siebie, ponieważ poszłam spać o godz. 6.40 i nie jest mi z tym dobrze. Wiem, że czasami przesadzam z moimi humorkami, ale czasem nie da się tego powstrzymać. Proszę o wybaczenie.

 Powiem tyle : Czuję, że to był dobry dzień i nie został stracony.

Od 23-25 jestem na wyjeździe i nie jestem pewna, czy będzie możliwość wrzucenia postów.

Dziękuję wszystkim, którzy się tu pojawiają! Mam nadzieję, że nie na chwilę. 

PS.: Człowieku! Jeśli cokolwiek obiecujesz to dotrzymaj słowa. Gdy nie dasz rady powiedz szczerze dlaczego.


Share:

0 komentarze:

Prześlij komentarz