Poranki to ciężki moment. Są piękne, ale za razem stresujące, gdy ma się tak dziwne sny. Nie lubię czasem moich nocy. Ciężkie przejście w odpoczynek i ten długi czas, kiedy nie możesz zasnąć. Dochodzi do momentu, że włączasz film dokumentalny, bo nic innego na ciebie nie działa.
Dlaczego tak bardzo się przywiązujemy? Dlaczego dzielimy rzeczy na lepsze lub gorsze? W zeszłym tygodniu miała miejsce pewna sytuacja. Będąc w klasie usiadłam na "swoim" miejscu, ponieważ już wcześniej tam siedziałam. Tuż przy naszej ławce stanęła dziewczyna z mojej klasy i dziwi się "Czemu siedzę na jej miejscu?! ". Była tak oburzona tym zdarzeniem, że nie wiedziała co dalej ma zrobić. Odpowiedziałam, że siedzę tu już drugi raz. Zbulwersowana przeszła do ławki obok, wciąż komentując "ja tu siedzieć nie będę " i inne tego typu bajery. W tym tygodniu chciałam zobaczyć, jak szybko pobiegnie na to miejsce. Nie myliłam się. Ledwo weszłam do klasy, a ona z triumfalnym uśmiechem siadała na swoich czterech literach.
Czy to takie ważne gdzie się siedzi? Czy to daje nam jakieś poczucie wyższości? Był to rząd dalej, to trochę jak chęć ukrycia się. Możliwe jest też to, że po prostu lubi siedzieć dalej. Chyba najważniejsze jest to, że w ogóle się siedzi. Też zależy z jakiej perspektywy spojrzymy na to wszystko. Jednak osobiście uważam, że człowiek został stworzony do rozwijania się, a żeby to robić, powinno się być z przodu i obserwować swój kierunek.
Chęć rozwiązania wszystkiego przytłacza mnie. Nie wiem jak i od czego zacząć. Najlepiej od początku...
Godz. 22:45
Dlaczego tak bardzo się przywiązujemy? Dlaczego dzielimy rzeczy na lepsze lub gorsze? W zeszłym tygodniu miała miejsce pewna sytuacja. Będąc w klasie usiadłam na "swoim" miejscu, ponieważ już wcześniej tam siedziałam. Tuż przy naszej ławce stanęła dziewczyna z mojej klasy i dziwi się "Czemu siedzę na jej miejscu?! ". Była tak oburzona tym zdarzeniem, że nie wiedziała co dalej ma zrobić. Odpowiedziałam, że siedzę tu już drugi raz. Zbulwersowana przeszła do ławki obok, wciąż komentując "ja tu siedzieć nie będę " i inne tego typu bajery. W tym tygodniu chciałam zobaczyć, jak szybko pobiegnie na to miejsce. Nie myliłam się. Ledwo weszłam do klasy, a ona z triumfalnym uśmiechem siadała na swoich czterech literach.
Czy to takie ważne gdzie się siedzi? Czy to daje nam jakieś poczucie wyższości? Był to rząd dalej, to trochę jak chęć ukrycia się. Możliwe jest też to, że po prostu lubi siedzieć dalej. Chyba najważniejsze jest to, że w ogóle się siedzi. Też zależy z jakiej perspektywy spojrzymy na to wszystko. Jednak osobiście uważam, że człowiek został stworzony do rozwijania się, a żeby to robić, powinno się być z przodu i obserwować swój kierunek.
Chęć rozwiązania wszystkiego przytłacza mnie. Nie wiem jak i od czego zacząć. Najlepiej od początku...
Godz. 22:45
Z drugiej strony trzeba było jej ustąpić skoro to "tylko" miejsce ;)
OdpowiedzUsuńTak też zrobiłam tydzień później :)
UsuńOpisujesz dzień, w którym to się stało mając problem z zachowaniem swojej koleżanki. Nie byłoby problemu i tej całej gadki o niczym gdybyś tego samego dnia ustąpiła jej miejsce.
UsuńHmmm... Nie sądzę. :)
UsuńGdybaniem nie rozwiąże się sprawy.