Poranek jak poranek zasypany. tyle w tym temacie.
Jak w tytule napisano "BRAKUJE NAM SIEBE ". Nastały dziwne czasy bycia wygodnym (to jest jedna strona, druga to ludzie którzy się realizują, ale o tym kiedy indziej). Wszystko podane na tacy, a ktoś przyjdzie i za nas zrobi. Lenistwo trzyma nas za twarz i dobrze wie, że nie będziemy nawet próbować, aby się wyrwać. Nosz kuźwa... Straciliśmy coś, co jest w nas unikalne. Zgubiliśmy TO! Czym jest nasze TO? Do jednego worka możemy wrzucić: pasje, zainteresowania, wiedzę, przeczytane książki, nasze wyczyny, zdobyte cele, zrealizowane marzenia, umiejętności, talenty, chęci i wszystko co składa się na naszą osobę. Widzę dookoła wiele młodych ludzi, którzy nie mają nawet hobby... To naprawdę smutne. Mówią dużo. Chcieliby to i tamto, ale nic z tym nie robią. Siedzę obok ludzi, którym nic się nie chce. Widzę osoby żyjące w wirtualnym świecie i nic po za nim dla nich nie ma. Nie chodzi mi tutaj o zainteresowanie jakim, na przykład jest programowanie lub grafika. Rozumiem chęć rozwijania tego. Lecz jeśli młody człowiek wiek 10-12 lat za autorytet... Nie nawet takiej osoby nie potrafią wskazać. Żyją jedynie tym co obejrzą, jednym fragmentem, który nie znaczy zbyt wiele. Nie przeczytają czegoś więcej, jak to się zaczęło, ile trwa, jak przechodziło. Nie robią czegoś więcej, czegoś samodzielnie. Hej człowieku! Cały świat jest do odkrycia, a ty się przejmujesz czy ktoś inny przejdzie do kolejnego świata? Serio? Gdzieś zgubiliśmy nasze życie. Możliwość rozwijania się jest przeogromna. Prawdą jest, że ludzie którzy dostają wszystko są mniej szczęśliwi, ponieważ nie potrafią zdecydować jaki cel w życiu obrać. Wolność wyboru, dobrego wyboru jest piękna. Nie ograniczajmy się. Różnorodność jest fajna. No chyba, że jest już tego za dużo i nie jest to bezpieczne.
Zaczęłam ciekawe książki, a w głowie tworzą się plany na poszerzanie horyzontu.
Godz. 21:23
Jak w tytule napisano "BRAKUJE NAM SIEBE ". Nastały dziwne czasy bycia wygodnym (to jest jedna strona, druga to ludzie którzy się realizują, ale o tym kiedy indziej). Wszystko podane na tacy, a ktoś przyjdzie i za nas zrobi. Lenistwo trzyma nas za twarz i dobrze wie, że nie będziemy nawet próbować, aby się wyrwać. Nosz kuźwa... Straciliśmy coś, co jest w nas unikalne. Zgubiliśmy TO! Czym jest nasze TO? Do jednego worka możemy wrzucić: pasje, zainteresowania, wiedzę, przeczytane książki, nasze wyczyny, zdobyte cele, zrealizowane marzenia, umiejętności, talenty, chęci i wszystko co składa się na naszą osobę. Widzę dookoła wiele młodych ludzi, którzy nie mają nawet hobby... To naprawdę smutne. Mówią dużo. Chcieliby to i tamto, ale nic z tym nie robią. Siedzę obok ludzi, którym nic się nie chce. Widzę osoby żyjące w wirtualnym świecie i nic po za nim dla nich nie ma. Nie chodzi mi tutaj o zainteresowanie jakim, na przykład jest programowanie lub grafika. Rozumiem chęć rozwijania tego. Lecz jeśli młody człowiek wiek 10-12 lat za autorytet... Nie nawet takiej osoby nie potrafią wskazać. Żyją jedynie tym co obejrzą, jednym fragmentem, który nie znaczy zbyt wiele. Nie przeczytają czegoś więcej, jak to się zaczęło, ile trwa, jak przechodziło. Nie robią czegoś więcej, czegoś samodzielnie. Hej człowieku! Cały świat jest do odkrycia, a ty się przejmujesz czy ktoś inny przejdzie do kolejnego świata? Serio? Gdzieś zgubiliśmy nasze życie. Możliwość rozwijania się jest przeogromna. Prawdą jest, że ludzie którzy dostają wszystko są mniej szczęśliwi, ponieważ nie potrafią zdecydować jaki cel w życiu obrać. Wolność wyboru, dobrego wyboru jest piękna. Nie ograniczajmy się. Różnorodność jest fajna. No chyba, że jest już tego za dużo i nie jest to bezpieczne.
Zaczęłam ciekawe książki, a w głowie tworzą się plany na poszerzanie horyzontu.
Godz. 21:23
Łatwo ocenić innych, bez zastanowienia się dlaczego myślą tak, a nie inaczej, skąd bierze się takie zachowanie. Więcej pokory i szerszego spojrzenia na rzeczy jakie wymieniłaś w tym tekście. Chociaż ze wstępu nie wynika, że napisałaś go Ty.
OdpowiedzUsuń