Jest jedno miejsce, do którego nikt nie ma dostępu. Mimo że każdy je widzi i podziwia, to nie ma takiej siły, aby znaleźć się tam zostać na dłużej. Miejsce nieziemskie i często porównywane z rajem. Zmienia się z każdą sekundą, a zachwycają się nim tylko o dwóch porach dnia: zachód i wschód.
Na zachodzie Słońca zazwyczaj jest więcej ludzi. Łatwiej na nie dotrzeć, można na nie trafić lub po prostu je widzimy. Ze wschodem jest trochę inaczej. Trzeba się trochę namęczyć, żeby je zobaczyć. Wstanie rano lub nieprzespanie całej nocy, wiąże się z pewnego rodzaju zmęczeniem. Jednak to ono robi większe wrażenie niż zachód, bo widzimy je rzadziej i jest trudniej dostępne. Mimo wszystko podczas tych zjawisk świat staje się innym miejscem.
Niebo. Tak bardzo niedostępne i niedotknięte. Za każdym razem zachwyca mnie coraz bardziej. W każdym kraju wygląda inaczej. Chmury przez zawirowania są całkowicie inne. Za każdym razem szukam pośród nich wzorów lub kształtów. Każdy promień zmienia jego wygląd. Tworzy przestrzeń lub głębokość obrazu.
Kiedy byłam młodsza zawsze marzyłam, aby chodzić po chmurach. Chciałam w nich usiąść, dotknąć miękkiego wybrzuszenia i zatopić się w różowo białym puchu.
Nocą staje się innym światem. Podczas braku zachmurzenia całość zalewają gwiazdy. Mając odrobinę szczęścia można zobaczyć jak spadają, spalają się i znikają. Księżyc wygląda jak strażnik, który wie gdzie wszystko ma się znajdować.
Zaćmienia, burze, tęcza, podwójne Słońce, UFO. Tego nie zobaczymy na ziemi. Są rzeczy, które charakteryzują dany obszar, a ten jest specyficzny. Nieokiełznany.
Wschody księżyca są również niezwykłe, przejmujące, jeszcze rzadsze do zaobserwowania niż wschody słońca, a efekt- nieziemski.
OdpowiedzUsuń