wtorek, 28 czerwca 2016

Cały dzień w skrócie bez sznurówki w lewym bucie.

   Jestem głodna. Najnormalniej w świecie jestem po prostu głodna. Brakuje mi tego wypełnienia wewnątrz i uczucia sytości. Pochłonęłabym wiele, jednak później potrzebowałabym czasu na trawienie.
   Poznawanie czegokolwiek jest fascynujące. Każda nowa wiadomość, każde nowe słowo potrafi zmienić nam obraz całości. To jest tak jak z obrazem "Niedzielne popołudnie na wyspie" autorstwa Grande Jatte Seurata. Gdy stoisz blisko to zastanawiasz się "O co chodzi? Przecież to tylko plamy." Nagle dostajesz informacje od osoby z tyły, abyś zrobił trzy kroki w tył. Po chwili okazuje się, że dzięki tej informacji i innemu spojrzeniu widzisz cały obraz wraz z jego przekazem.
   Każdego dnia dopadają nas informacje, które rzucają nam pod nogi i zostawiają, żeby sprawdzić jak się przyjmą. No własnie rzucają nam. Nie wybieramy tego, co potrzebujemy. Otrzymujemy na tacy zmieloną papkę, która na każdym stoisku ma jedynie inny kolor. Można się w tym wszystkim pogubić, bo zanim otrzymamy prawdziwą informację to zdążymy zapomnieć o całej sytuacji. A gdyby tak poszukać jedynie tego, co chcemy wiedzieć i nie mieszać sobie w głowie?
   Przychodzi chwila, którą dobrze jest wykorzystać na rozmowę, aby spojrzeć na wszystko chłodnym okiem i z własnej perspektywy, a nie przez okno propagandy. Manipulacja jest bardzo skuteczna i satysfakcjonująca dla jednej strony. Druga po fakcie i dojściu do sedna sprawy czuje się po prostu wypłukana. To właśnie dzięki spokojnemu dialogowi można usłyszeć o sprawach, które nie wychodzą w szerszym gronie. To właśnie tu człowiek otwiera małe drzwiczki i czuje małą wolność. Pytania - jeden z elementów, który jest ciężki do opanowania, lecz kiedy przejdzie ich kilka, a rozmowa pójdzie dalej to one przychodzą same. I całość zaczyna wyglądać jak dobra partia ping-ponga. :)
   Z mniej więcej takiej rozmowy dowiedziałam się, że płynie we mnie mała ilość szlacheckiej krwi. Nie do końca zdawałam sobie sprawę, że wojna była tak niedaleko nas, a czas nie goi urazy. Nie każda sytuacja jest piękna i kolorowa, a szacunek i wdzięczność dla innego człowieka powinna być podstawą.
   Kiedy się tego nauczymy? Kiedy zobaczymy ile daje nam druga osoba? 





Share:

0 komentarze:

Prześlij komentarz