niedziela, 29 marca 2015

Tylko jeden raz i nigdy więcej!

1 sekunda... ups uciekła
1 minuta.... zniknęła bezpowrotnie 
1 godzina... niewykorzystana umknęła
1 dzień... krzycz, bo to zmarnowana szansa
1 tydzień... brak wspomnienia

Człowieku!
   Czy tak trudno Ci zrozumieć, że życie masz jedno? Nie jesteś nieśmiertelny! Ah przepraszam masz problemy... nie wiedziałam... Ja przecież urodziłam się na łące pełnej szczęścia i nigdy nie doznałam bólu. Ktoś Cię nie akceptuje? Jak on może?! To niedopuszczalne!... 
   Ale co Cię to obchodzi? Masz swoje życie i trzymaj się swojej opinii. No ale czemu na mnie krzyczysz i się tłumaczysz? Ciężko Ci? Tak jak każdemu. To że jest uśmiechnięty i stabilny, nie oznacza, że był taki cały czas. To jest efekt cholernie ciężkiej pracy i przeżyć, które postawiły go na nogi. HEJ! Nie płacz!... albo płacz- pomaga. Ale po nim wstań i oddychaj. Idź na spacer. Nie rozmyślaj jak jest źle i okrutnie na tym świecie. Spójrz jaki piękny kwiatek! OOO i jeszcze te zwierzaki! A... rzucił cię chłopak/dziewczyna? Nic nie dzieje się przez przypadek, a my mamy tę wolność i możemy wybrać jak to wszystko się potoczy. HEJ! WŁAŚNIE! To wszystko zależy od nas. Więc dlaczego nie potraktujesz życia jak szansy? Tylko raz. Uśmiechnij się. Uwierz w siebie. Kochaj innych. Wybaczaj, nie ważne co. Baw się. Ćwicz siebie. Śpij. Ucz się i zdobywaj wiedzę. Szanuj innych. Wspominaj. Działaj. Twórz. Zwiedzaj. Jedz. Pij. Słuchaj. Mów. Korzystaj. ŻYJ.
Kiedy znaleźć na to wszystko czas? Codziennie!
   Człowieku! Pamiętaj, że jesteś piękny i jedyny! 





PS.: Miałam 18-nastkę. Najdłuższy dzień życia. Jeden z Piękniejszych. Dziękuję, że dożyłam i wytrwałam w tym chorym świecie. Jestem na idealnej drodze, aby kochać życie!


Share:

czwartek, 26 marca 2015

Pasja: aktywność, chęć, dziwactwo, energia, gust, hobby, inspiracja, obsesja, płomień, rozpęd, żywioł...

   W pewnym momencie życia ludzie zaczynają szukać siebie, własnej drogi i przeznaczenia. Natrafiają na rzeczy interesujące lub odpychające. Zaczynają kształtować się gusta i stają się coraz bardziej wybredni. Jest to dobre do momentu, w którym odrzucają wszystko, bo nie odpowiada im drobny szczegół.
   Ale nie o tym chciałam... Nie od dziś wiadomym faktem jest to, że ludzie są piękni (w języku hebrajskim piekno=dobro). Co sprawia, że są tak bardzo interesujący? Pasja.
Mając kierunek i darząc do pewnego celu zyskujemy napęd do działania... Zaczynamy żyć. Jeśli istniejemy tylko po to, aby wegetować i jedynie rosnąć, to marnujemy czas i szansę jaką otrzymaliśmy. Hobby  kształtuje nas i nasz charakter. Tworzy siłę i poszerza horyzonty wiedzy.
   Można stworzyć schemat obrazujący to jak wygląda postęp naszego zaangażowania: marzenia > zainteresowanie > hobby > pasja > życie.
   Zaczynasz marzyć np. o byciu fotografem,(wstaw dowolne marzenie). Żeby zdobyć wiedzę na ten temat, szukasz podręczników, poradników, artykułów lub gazet. Twoje zainteresowanie wzrasta. Postanawiasz uzbierać pieniądze na sprzęt -ćwiczenie na cierpliwość. Przychodzi upragniony dzień i kupujesz aparat. Czytasz instrukcję i poznajesz każdy jego szczegół i każdą funkcję. Każdego dnia wyczekujesz pięknej pogody i dobrego oświetlenia. Jeśli masz możliwość wychodzisz fotografować wszystko i wszystkich. Zaczynasz wcielać w życie swoją zdobytą wiedzę. Coraz lepiej Ci to wychodzi i publikujesz swoje prace na stronach, blogach lub gdziekolwiek indziej. Staje się to twoim hobby i nieodłączną częścią ciebie jako osoby. Ludzie wiedzą do kogo się zgłosić, jeśli potrzebują kilka amatorskich zdjęć, a ty zyskujesz doświadczenie. Rodzi się w tobie pasja i nie ma miejsca, imprezy, wyjazdu, na którym nie byłoby ciebie z aparatem. Wiadomo, że po drodze dokupujesz sprzęt pomocniczy i poszukujesz jeszcze więcej informacji. Znajdujesz ludzi i ich prace, na których się wzorujesz. Staje się to Twoim życiem. I TO JEST PIĘKNE!
   Ludzie z pasją są piękni, a gdy potrafią o niej opowiadać, dzielić się nią i zainteresować innych, są najszczęśliwszymi ludźmi na Ziemi.
Żyj  i kochaj to co dostajesz. Szukaj i poszerzaj swoje pole widzenia. Wejdź na drogę, która prowadzi do szczęścia i spełnienia. Ale to wszystko pod jednym warunkiem... Działaj!

NASZE MARZENIA SĄ NASZYM PRZEZNACZENIEM!


Share:

niedziela, 22 marca 2015

"Jestem kimś" "Chcę wolnym być".

   Są marzenia i jest rzeczywistość.
Marzymy o rzeczach, które będą miały miejsce w przyszłości. Jednak nic nie zadzieje się bez naszego zaangażowania. W marzenia trzeba włożyć pasję, miłość, zawziętość, wytrwałość i czas. Moim zdaniem to są główne czynniki, które pozwalają nam sprawić, że marzenie stanie się rzeczywistością.
   Połączenie marzenia i rzeczywistości jest mistrzostwem, bo nie każdy potrafi kochać życie. Powoli zaczynam uwielbiać to co robię. Z każdego spotkania z moimi harcerzami wychodzę z gamą pozytywnych uczuć. Czuję, że wiele rzeczy muszę dopracować lub zmienić. Wiem, że idę w dobrym kierunku. Dzięki nim uczę się i rozwijam. Daję im pewną wiedzę i radość, a oni odwdzięczają mi się, nawet o tym nie wiedząc. Poczułam, że mogę więcej, mogę pójść o krok dalej.
   Nic nie zmienia się w ułamku sekundy...hmmm chociaż nie, są takie rzeczy. Chodzi mi o to, że do wielu rzeczy musimy zwyczajnie dorosnąć: do odpowiedzialności, do miłości, do rozmowy, do podejmowania decyzji, do emocji, do marzeń... Do wielu rzeczy. Im więcej rozumiemy, tym świat zmienia się w naszych oczach. Widzimy wszystko z innej perspektywy i łatwiej jest nam się odnaleźć. Wolność w takich momentach przychodzi sama. Czasem nie widzimy jej i nie zdajemy sobie sprawy jak wiele nam oferuje w tym momencie. Wolność to brak przymusu i nasza świadoma, dobrowolna decyzja. Nie można zmuszać innych do swoich racji. Nikogo nie można zmuszać, do czynienia czegokolwiek wbrew jego woli. To niezgodne z ludzką naturą.
   "Chcesz, mówię ci to idź. Nie chcesz, mówię ci to zostań"- B. Prus "Lalka"
Cytat który otwiera mi wszystko i rozwiewa wątpliwości, zmusza do myślenia i poznania samej siebie. Pokazuje jak każda decyzja jest prosta, jak wiele zależy od nas.
    Człowiek czuje się potrzebny, gdy dostaje zadania, kiedy wie, że ktoś mu ufa i polega na nim. Zaczyna spoczywać na tej osobie odpowiedzialność, a w tej osobie rodzi się myśl "Jestem kimś". "Chcę żyć i przeżyję."

"Niech każda nasza cząstka istnieje w wielkiej tajemnicy."- Jack Sparrow



Share:

czwartek, 12 marca 2015

Sny... hamować je czy wierzyć im?

   Sny są nieodłączną częścią nocy, oczywiście jeśli śpimy. Pokazują nam nasze marzenia, pragnienia lub wspomnienia. Uważam, że każdy sen niesie jakiś przekaz lub informację. Hmmm... Jednak  niektóre są przypadkowe lub abstrakcyjne.
   Często podaję się ich wrażeniu i wierzę, że mogą być realne. Wtedy zaczynam przekładać je na rzeczywistość. Nie można  traktować ich dosłownie,  to mogą być jedynie znaki, a reszta... A reszta po prostu jest.
    Sny nie są, mimo wszystko, dobrze odkryte. Zabierają nas w świat, z którego często nie chcemy wracać. Może dlatego uwielbiamy spać? Może ....


Share:

niedziela, 8 marca 2015

Ratunku! Popsułam się...

   Będzie krótko i na temat.
Rozleniwiłam się. Zaczęłam tysiąc rzeczy i nie dokończyłam rozpoczętych. Nie umiem się w tym wszystkim połapać i uregulować. Może zrobić listę co?gdzie?o której?.
Nie mam kondycji. Nie ćwiczę już długi czas i najwyższa pora zacząć. Nawet przy tańcu nie mogę wytrzymać dłużej niż minutę, bo wszystko zaczyna mnie boleć i nie mam mocy. Nie mam skąd czerpać inspiracji. Nie umiem się zorganizować.
   Jestem dość nerwowa i niespokojna. Wszystko odwlekam i nie mam czasu. Ratunku!


Share:

piątek, 6 marca 2015

Czy bycie człowiekiem jest takie trudne?

   Po internecie krążą obrazki typu: "Największe tchórzostwo mężczyzny..." lub "Prawdziwy facet powinien...". Najlepsze i tak jest w tym wszystkim to..."Wszyscy faceci są tacy sami". Nie zaprzeczę, zdarza mi się tak mówić w skrajnych momentach, ale czym oni tak bardzo zawinili? Jeśli powie kobiecie : " Wybacz, nie możemy się spotykać, nie jesteś w moim typie", to dlaczego kobieta potrafi zjechać go z góry na dół i poniżyć, wyzywając od najgorszych? 
   Patrzą na drugą stronę medalu, czyli na kobiety, możemy ujrzeć w internecie to samo zjawisko. "Kobieta musi  być delikatna, opiekuńcza, kochająca, z klasą, dama i rozsiewać wokół siebie kwiatki." "Drogie Panie to nas nie kręci..." "Feminizm kończy się, gdy trzeba wnieść lodówkę na ósme piętro." "Prawdziwa kobieta..." 
   Czy to jest normalne? Czy narzucanie innym jakiejkolwiek postawy jest dopuszczalne? To nie są sugestie, tylko zaburzanie obrazu płci. Każdy jest inny, ale łączą nas pewne cechy związane z  urodzeniem się jako kobieta lub mężczyzna. Pokazujemy drugiej stronie, że jest gorsza. Staramy się udowodnić, że to nie my popełniamy błędy. Winny zawsze jest ktoś, a nie ja. 
   Można z tym walczyć w momencie, gdy zrozumiemy, że uzupełniamy się i dlatego tak bardzo się różnimy. Wojna płci była i będzie, lecz nie musimy tego tak bardzo pokazywać, a nawet "reklamować". Postawmy się czasem w sytuacji drugiej płci i spróbujmy zrozumieć, jak wielka presja jest na nią wywierana. 
  Pokażmy, że jesteśmy ludźmi i posiadamy uczucia. Nie dzielmy się, a bądźmy jednością.  Przestańmy narzucać innym to jacy mają być. Udowodnijmy chociaż sobie, że potrafimy akceptować drugiego człowieka. Bądźmy ludźmi z ludzkimi reakcjami.


Share:

czwartek, 5 marca 2015

To nie to miejsce, to nie ten świat.

   Ta sytuacja powtarza się. Uczucie odosobnienia i bycia niepotrzebną przytłacza mnie. Nie czuję się dobrze w tym mieście... Znowu.
   Czuję się jakbym była na wyspie, bez nikogo, sama. Mimo pływających statków, które czasem podpłyną, ale po chwili są daleko od brzegu. Nie jestem tu dla kogoś, chyba zaczynam to rozumieć. Nie przyjechałam tu, żeby kogoś znaleźć, być ważną w czyimś życiu, nie ważne kogo. Może być miło, ale nie na poważnie. Jestem dla siebie, tylko po to by dzięki tym wszystkim spotkanym osobą, móc odnaleźć siebie i własną drogę. Udaje mi się. Wszystko we mnie się uspokaja największe problemy nie są tak bardzo istotne, momentami nawet ich nie ma.
   Jednak znów  chcę stąd uciec. Gdy mam wszystkiego za dużo lub dość, po prostu odlatuję do innego świata. Pragnienie podróży  i doznania czegoś nowego jest silniejsze, niż teraźniejszość.
   Duszę się tutaj, a zostały mi dwa lata... Tylko dwa. Czy to dużo? Nie wiem.





Share:

środa, 4 marca 2015

I tak właśnie rozpoczęła się rzeź... WITAMY SPÓŹNIONĄ!

   Tak przyznaje się - jestem niezorganizowanym leniem. "Zdolne ma Pani dziecko, ale leniwe." Kto kiedykolwiek to słyszał? Prawdopodobnie 98% młodych, dobrze zapowiadających się ludzi.
   Zawsze biorę na siebie milion rzeczy, bo mówię i wiem, że dam radę, ale kiedy mam zacząć już wszystko robić wtedy PUF i idzie to kilka razy ciężej niż myślałam. Aktualnie mam dużo do nauki i wiele rzeczy do nadrobienia. Zaniedbałam swoje obowiązki i przyznaję się do tego. Pytanie - dlaczego? Po prostu jestem leniwa. Ostatnimi czasy dużo śpię popołudniami. Nie jest to trzydziesto minutowa drzemka, ale trzy (czasem więcej) godzinny sen. Ciężko mi wytłumaczyć, czemu kładę się do łóżka i wstaję nie wiadomo kiedy, o ile wstaję. Muszę odespać wszystko, ale wtedy marnuję czas. Gdy nie pójdę spać, jestem zamyślona, nie potrafię się skupić, ani zmotywować do pracy.
I to właśnie jeden z wielu powodów, dlaczego mam zaległości... Do roboty! Ile razy to powtarzałam... Chociaż trochę... Ogarnij się!

"To jest jak budowanie domu. Jeśli stawiasz cegłę jedna obok drugiej i jedna na drugiej, to zbudujesz dom. Jeśli zabraknie cegły w środku, w podstawie lub będą źle ułożone - dom zwyczajnie się zawali."




Share:

niedziela, 1 marca 2015

Czy to właśnie jest tęsknota?

   Już dłuższy czas nie mogę się Ciebie pozbyć z mojej głowy. Ostatni raz widzieliśmy się dwa lata temu, gdy pierwszy raz poznaliśmy się. Kiedy rozmawialiśmy? Kilka miesięcy temu na Skype, ale to nie to czego potrzebuję. Teraz wracasz do mojej pamięci, Twoja twarz z TYM uśmiechem. Twoje oczy, które... świdrowały. Mimo innych par podekscytowanych oczu, Twoje były spokojne...inaczej spokojne. Po każdej rozmowie byłam rozpromieniona, mimo że było ich za mało. I ta jedna pamiętna, którą wciąż wspominamy i tak bardzo nie chcieliśmy jej skończyć. Gdzie to jest? Znów odezwiesz się pod koniec roku? Dlaczego jesteś tak daleko?
   Mogę zadawać pytania, których Ty nigdy nie przeczytasz. Mogę napisać, ale Ciebie nigdy nie ma, a gdy jesteś....to nie mam odwagi. Będę mogła Cię zobaczyć? W tym roku? Na żywo? Czy to będzie za wiele?
   Gdyby to wszystko nic nie znaczyło, to teraz byłbyś mi obojętny. Ale jesteś, co jakiś czas wracasz w moich wspomnieniach. Może nie chwile, które spędziliśmy razem, ale Twoje emocje. Tylko jest coś co mnie hamuje w tym wszystkim. Nie mogę zrobić sobie nadziei. Ty masz swoje życie i nie mogę wejść do niego z butami, nabrudzić i wyjść. Niestety jestem do tego zdolna.
   Czekam. No chyba, że los będzie uważał inaczej i mój świat zwariuje. Ale odezwij się, powiedz, że wszystko jest dobrze i uśmiechnij się do mnie. Czeka,







"Wraca wspomnienie lata, ale na krótko"
Dziękuję za wszystko Panie Freud
Dobrej nocy



Share:

sobota, 28 lutego 2015

Gigantyczna dziura.... w człowieku.

  Oglądając różne seriale, pewnie zdarza się nam utożsamiać z bohaterami. Ich charaktery są stworzone z konkretnych cech, aby otrzymać idealny typ osobowości. Jednak w praktyce jest to dość trudne do osiągnięcia... chyba nie do tego zmierzałam.
  Ostatnimi czasy odczuwam coś dziwnie innego. W moich wyobrażeniach wygląda to jak wygładzona szara masa. Nie jest to harmonia, bo ją tworzą umiarkowane przeciwności, które razem działają. Bardziej przypomina mi to jednolitość, monotonię i pustkę, WIELKĄ dziurę znajdującą się w człowieku, którą zapycha się śmieciami. Brak konkretnego celu i wyznaczonego kierunku? A i owszem, ale coraz częściej szukam źródła całej mnie. Niestety chwilami nie potrafię przyjąć swoich błędów i zrzucam to na innych.
  Ale nie mam jej, gdy jestem w miejscach z ludźmi, którzy potrafią wyrwać ze mnie dziecko. Momenty sprawiające, że nie ma we mnie smutku, żalu, goryczy.... MAGIA. Szczęście jest w pobliżu, bo ponoć smucimy się z wielu powodów, a szczęśliwym można być bez powodu.


Share: