czwartek, 28 maja 2015

Czy niemożliwe istnieje? Sprawdźmy to!

  Niemożliwe, nierealne, niewykonalne...itp. "Odpuść sobie, no przykro." NIE!
Sprawdzę każdą możliwość i zrobię wszystko co w mojej małej mocy! Cholera! Takie sytuacje zdarzają się raz w życiu... tylko raz... A wy nie dacie rady mnie zatrzymać.
Dziękuję. Dobranoc!


Share:

piątek, 22 maja 2015

A Ty za kim jesteś? Krótko z żalem do atakujących.

   Wybory i duże decyzje. Ostatni czas na polskiej scenie politycznej jest zwyczajną szopką. Każdy obiecuje i żaden nie dotrzyma swoich słów. Norma i da się przyzwyczaić. Ale dlaczego tak bardzo to dzieli ludzi? W takich momentach nie istnieją czyjeś racje, a opowiedzenie się za jedną ze stron... lepiej tego nie robić, moim zdaniem. Dlaczego? Bo stajesz się tarczą, a każdy argument "przeciwnika" jest jak lotka, która boli. Tak, to cholernie boli. Straszne jest to, że ludzie ehh... nawet nie chcę tłumaczyć ich zachowania.
   Mogą zabić, aby tylko się z nimi zgodzić. I co? Nie jestem za żadną ze stron. Nie interesuje mnie polityka. Nie chcę w to ingerować. Nie będę denerwować się, bo ktoś tego chce. Nie będę udawała, że przeszkadzają mi rozmowy o tym całym syfie.
   Proszę tylko o jedno... Nie róbcie z tego pięknego kraju śmietnika!


Share:

poniedziałek, 18 maja 2015

Kilka NIE moich słów

"Chamstwo to nic innego jak wyraz strachu. Strach przed niespełnieniem pragnień. Nawet najbardziej okropna i szpetna osoba, jeśli tylko jest kochana, otwiera się niczym kwiat."- Grand Budapest Hotel 

"Żeby kogoś stracić, musisz najpierw doświadczyć autentycznego przywiązania."- Veronika postanawia umrzeć

"Czasami wcale nie był pewien, czy lubi z nią być. Czuł się od niej w dziwaczny sposób uzależniony, był w nią zaplątany, nie wyobrażał sobie, aby mogła zniknąć z jego życia, chociaż nie umiał zanalizować, na czym to przywiązanie polegało"- Demony na smyczy

"Kiedy bogowie chcą nas ukarać, spełniają nasze prośby."- Oskar Wilde

"Obracam w palcach zdjęcie Michała. Wolno wkładam je do portfela, bardzo głęboko, jak starannie skrywaną tajemnicę."- Hera moja miłość

"Nigdy nie stosuję się do godzin; godziny są zrobione dla człowieka, nie człowiek dla godzin."- Francois Rebelais

"Bywają takie dni i noce, które zmieniają wszystko. Bywają takie rozmowy, własne lub zasłyszane, które są w stanie wywrócić do góry nogami cały nasz świat. Nie możemy ich przewidzieć. Nie możemy się na nie przygotować. Czyhają gdzieś na nas, zapisane w łańcuchu pozornych przypadków, nieuchronne jak świt po ciemności."- Hera moja miłość

"Nie panuję nad zmysłami. Moje oczy są oczami wariata, które spotykają się z Twoimi oczami."- Stąpając po niepewnym gruncie


"Jak mawia Pankracy: tylko pomniki tkwią nieruchomo zawsze w tym samym miejscu."- Angel dziecko ulicy

"Mała rebelia od czasu do czasu to dobra  rzecz."- Thomas Jefferson





Share:

wtorek, 5 maja 2015

Jak często umieramy?

   Nawet nie zdajemy sobie sprawy, że jesteśmy martwi. Takie chwile dopadają każdego, niektórzy są silni i nie poddają się, inni zaś padają z niemocy. Wewnętrznie umierają. Założę się, że choć raz przyszło Ci do głowy takie ogólne "No ale po co?".
   Żeby prawdziwie żyć i nie udawać/nie wmawiać/ nie upiększać/nie kłamać, trzeba mieć cholernie wiele odwagi, szacunku i miłości do świata, a także do samego siebie... zwłaszcza do samego siebie. Tak często nie doceniamy teraźniejszości, gubimy się w labiryncie i gdy dochodzimy do ciemnego zaułka...wszystko upada.
   Wypalenie się artysty znaczy o wyczerpaniu pewnego pokładu inspiracji i śmierci jego "stylu", ale zwiastuje nowy początek. Wypalenie zawodowe - śmierć motywacji i uczucie bezsensu... Wiesz kiedy następuje prawdziwa śmierć? Zastanów się, kiedy Ty czułeś pustkę lub niemoc.
Unicestwiasz siebie za każdym razem, gdy stajesz w miejscu. Gdy mówisz, że nie dasz rady. Gdy myślisz, że cały świat jest przeciw Tobie. Gdy nie widzisz ludzi, którym na Tobie zależy. Umierasz, gdy się nie rozwijasz i dusisz w sobie każde marzenie, każdą myśl lub słowa. Później siadasz na krześle/łóżku/ławce/podłodze/stole/blacie/gdziekolwiek i myślisz "Mogłam/Mogłem mu/jej TO powiedzieć. Chciałam/Chciałem, ale przeżarł mnie strach. Drugi raz nie będzie okazji."
   Przychodzi załamanie. Kolejna wewnętrzna śmierć jakiegoś czułego punktu w Tobie. I często dochodzi do czynów, które odbijają się w Tobie i zostają. Dopuszczasz myśli, które wykańczają. Tak nie powinno być i dobrze o tym wiesz, ale zatracasz się, bo nie znasz (czasem nie chcesz poznać) innej drogi. Widzisz jedynie wady i przywołujesz tylko złe myśli. Podświadomie selekcjonujesz je i mordujesz dobro, które masz w sobie.
   Osobiście nie uważam, że "Dobro jest w nas i jest nieskończone." Dla mnie jest to bzdura i nie potrafię zgodzić się z tym, bo po długim czasie "rozsiewania", nie starcza go dla nas samych... I umieramy.
   Tak więc nie marnuj go! Rozkładaj je umiarkowanie. Nie umieraj! Jeśli zdarzy Ci się to...
"Opłacz to. Wykrzycz to. A później weź się w garść, stań na nogi i zacznij żyć."- o. Adam Szustak
Pamiętaj, że po jakąś cholerę jesteś na tym świecie. Mimo że śmierć czeka na nas i dźga w każdym możliwym momencie, musimy żyć. I nie obchodzi mnie to, że jest ciężko... Będzie jeszcze ciężej.

Ale może faktycznie będziemy za to dziękować?


Share:

sobota, 2 maja 2015

Pogadajmy sobie...

Gdzie jest sprawiedliwość? No tak nie ma jej.
Świat jest okrutny i takie rzeczy.
Coś co w jednym wywołuje nieopisane emocje, dla drugiego jest niczym.
Różnica zdań i charakterów... rozumiem.
Kurde bezsensu to wszystko co jest wyżej.
Stek bzdur.
A może nie?
Wytłumaczy mi ktoś... Dlaczego drugi człowiek nie może zrozumieć drugiego?
Dlaczego?
Dlaczego nie można choć przez chwilę poczuć bólu, radości, uśmiechu, łez, rozczarowania, ciężaru innej osoby?
Po to żeby zrozumieć...
Czemu musimy czuć bezradność?


Share:

piątek, 1 maja 2015

Czy to źle?

   Ludzie... Dość zaskakujące istoty, który zabijają, kradną, gwałcą, znęcają się nad innymi, ranią, wyrzucają swoje emocje na innych ludzi. Dlaczego dla mnie są tacy piękni? Bo często nawet najgorsze ścierwo potrafi się zmienić. Ale jest jeden jedyny warunek, który trzeba spełnić... Trzeba tego cholernie chcieć.
   Istnieją również ludzie, którzy są dobrzy z natury. Kojarzą mi się z małym duszkiem, który jest wszędzie, gdzie potrzebna jest pomoc. Podlatuje, macha rączkami i odlatuje, zostawiając potrzebującego z uśmiechem na twarzy i chęcią życia. Ciekawym przypadkiem są osoby starsze, ale otwarte do ludzi. Autentyczna sytuacja, która przydarzyła mi się, gdy wracałam do domu. Weszłam do autobusu, przygotowałam pieniądze na bilet i czekałam, aż dziewczyna przede mną dokupi kolejną godzinę jazdy. Tuż za mną wszedł starszy mężczyzna, a za nim stała kobieta. Jak później się dowiedziałam (domyśliłam), poznali się dopiero na przystanku, ale rozmawiali jak stare dobre małżeństwo. Wracając do zdarzeń. Gdy kupująca czekała na odbiór biletu, usłyszałam tylko "Proszę nie kupować biletu." Byłam zdziwiona. Nie znając człowieka, a tym bardziej on mnie, dostaję propozycję zapłacenia za przejazd. Nie wiedziałam co mam zrobić i odpowiedziałam tylko "Słucham?". Pospiesznie wytłumaczył o co mu chodzi i rzucił do mnie "Nie martw się ja to załatwię. Poproszę bilet dla przewodnika i ....." - dalej nie usłyszałam. Widziałam tylko uśmiech kierowcy i drukujący się bilet... 1.05?! Nie...0,75?! Co się dzieje? Okazało się, że dostałam zniżkę dla przewodnika osoby niewidomej, a sprytny Pan w kilka sekund stał się niewidomym ( nie chcę urazić nikogo). Stojąc zdezorientowana dostałam bilet w rękę i usiadłam...
Po tej sytuacji pomyślałam, że jednak istnieje coś takiego jak bezinteresowność.






















































Choć może to wszystko nic nie znaczy?
Share:

piątek, 24 kwietnia 2015

Nikt nie zrozumie ludzkiego cierpienia, dopóki go nie przeżyje.

   Na początku chcę nawiązać do tytułu tego posta. Nie jestem w stanie powiedzieć, że rozumiem. Nie jestem w stanie powiedzieć, że chciałabym spróbować zrozumieć to co przeżywali ludzie w obozie koncentracyjnym Auschwitz- Birkenau. Nie można tego pojąć od razu-w chwili patrzenia na to wszystko. Każdy moment i każdy fragment tej historii dociera do mnie z "opóźnieniem".                        Przeglądam swoją pamiętać już od wielu godzin. Wiele szczegółów wraca do mnie, a inne dopiero
się ukazują... Wracając do miejsca mojego tymczasowego zamieszania, nadal przeżywałam okrucieństwo, które jakie panowało w tamtych czasach. Szczerze mówiąc zaczęłam się bać, bo aktualna sytuacja świata, również nie wygląda ciekawie. Będąc w jednym z bloków, które zostało przerobione na multimedialne muzeum, przeczytałam cytat : "To może się powtórzyć- przecież już się raz wydarzyło...". Dotknął mnie mocno i zaczęłam się zastanawiać, czy możliwe jest powtórzenie takiej zbrodni? To byli niewinni ludzie, którzy mieli własne życie. Czym zawinili? Pochodzeniem?! Prymitywne! Świat pogrążony w szarościach, był ich codziennością. Nie wyrastała nawet trawa, bo ziemia była wciąż udeptywana, a nawet jeśli dałaby radę przebić się przez błoto, zostawała zrywana i zjadana. Przechodzenie przez selekcję i cała droga, aż do wyjścia była opisywana jako "droga przez mękę". Cały pobyt tam, bym koszmarem, męką, katuszami i jedną wielką walką o istnienie.
   Dużo emocji jest związanych z tym miejscem. Odwiedza je cały świat. Trzeba tam się znaleźć i poczuć to, aby móc cokolwiek powiedzieć...jeśli jest się w stanie.

Tu znajdują się linki do fotorelacji z wnętrza.:
Część pierwsza: http://horyzontswiatla.blogspot.com/2015/04/oboz-koncentracyjny-auschwitz-birkenau.html
Część druga: http://horyzontswiatla.blogspot.com/2015/04/oswiecim-oboz-koncentracyjny-auschwitz.html

Nie byłam w stanie ująć kolorów, dla mnie to miejsce nie posiada kolorów.


Share:

środa, 22 kwietnia 2015

Dlaczego istnieją blokady?

  Odpowiedź jest oczywista- strach. Nasze obawy paraliżują nas i zamykają. Można by było w tym momencie zakończyć post. Ale mi nie do końca chodzi o to.
   Blokada występuje, gdy chcemy coś zahamować (np. drogę). Jest to moment "zbieractwa", kolekcjonujemy to co później ma być jedną wielką falą. Choć to nie jest dobre, bo podczas powodzi nie masz kontroli i wszystko zaczyna przelewać się przez palce.
Hmm... Łatwiej mówiąc: jest rzeka- stawiamy na niej mur- zbiera się woda-mur pęka - następuje zalanie.
   Chcę nawiązać do mojej nieobecności, ale okazało się, że faktycznie więcej  szumu narobiłam niż to warte... Wracając do blokad, ja taką przeszłam i zapewne będę przechodzić nie raz. Ale teraz zaczynam pisać. Cokolwiek. Bzdury, nie bzdury, szkice do bzdur i inne bzdury. Blokada ustępuje. Raz przeczytałam cytat, który do mnie trafił: "Nie nauczysz się pływać, nie wchodząc do wody." Nie powtarzam tego jak mantry, ale staram się przypomnieć o tym w chwili zawachania.
  Jak według mnie wygląda blokada twórcza? Gdy mamy do czynienia z wypaleniem, trudniej i dłużej wracamy do poprzednich zajęć. Przerywamy wszystko i znikamy. Można określić to podróżą przez pustynię.
Blokada moim zdaniem wygląda nieco inaczej. Wyobraźmy sobie kulę, czarną chropowatą kulę. Jej skorupa jest cienka, ale wytrzymała. Wnętrze zaś wypełnione jest perłową cieczą, która wciąż zmienia swoją pozycję... Może tak też wygląda podświadomość?


Share:

wtorek, 21 kwietnia 2015

Myśl o życiu

"Żyć w świecie, gdzie nie ma ZUSów, robót za oknem, terminów, oczekiwań, dylematów, papierków, głośnych drukarek, klientów, telefonów, zobowiązań"- Podróże dziewczyny splukanej
Share:

niedziela, 19 kwietnia 2015

Nowości!

   Ostatnio nie mogę dobrać słów. Nie chcę pisać na siłę i sztucznie, więc blog aktualnie przechodzi fazę postoju. 
   Jednak gdy tu odpoczywamy, to gdzieś indziej bierzemy się do pracy!
                                           
ZAPRASZAM NA FOTOBLOGA!


Mam nadzieję, że przypadnie wam do gustu.

Share: