czwartek, 12 listopada 2015

#24 zwyczajnie i prosto z uśmiechem na twarzy

   Poranki to ciężki moment.  Są piękne,  ale za razem stresujące, gdy ma się tak dziwne sny.  Nie lubię czasem moich nocy.  Ciężkie przejście w odpoczynek i ten długi czas, kiedy nie możesz zasnąć. Dochodzi do momentu, że włączasz film dokumentalny,  bo nic innego na ciebie nie działa. 
   Dlaczego tak bardzo się przywiązujemy?  Dlaczego dzielimy rzeczy na lepsze lub gorsze? W zeszłym tygodniu miała miejsce pewna sytuacja. Będąc w klasie usiadłam na "swoim" miejscu, ponieważ już wcześniej tam siedziałam.  Tuż przy naszej ławce stanęła dziewczyna z mojej klasy i dziwi się "Czemu siedzę na jej miejscu?! ". Była tak oburzona tym zdarzeniem, że nie wiedziała co dalej ma zrobić.  Odpowiedziałam,  że siedzę tu już drugi raz. Zbulwersowana przeszła do ławki obok, wciąż komentując "ja tu siedzieć nie będę " i inne tego typu bajery. W tym tygodniu chciałam zobaczyć, jak szybko pobiegnie na to miejsce. Nie myliłam się.  Ledwo weszłam do klasy,  a ona z triumfalnym uśmiechem siadała na swoich czterech literach.
    Czy to takie ważne gdzie się siedzi?  Czy to daje nam jakieś poczucie wyższości?  Był to rząd dalej,  to trochę jak chęć ukrycia się. Możliwe jest też to,  że po prostu lubi siedzieć dalej.  Chyba najważniejsze jest to,  że w ogóle się siedzi.  Też zależy z jakiej perspektywy spojrzymy na to wszystko.  Jednak osobiście uważam, że człowiek został stworzony do rozwijania się, a żeby to robić,  powinno się być z przodu i obserwować swój kierunek.
   Chęć rozwiązania wszystkiego przytłacza mnie. Nie wiem jak i od czego zacząć. Najlepiej od początku...
Godz. 22:45


Share:

środa, 11 listopada 2015

#23 Jestem Polką! Jestem z tego dumna!

   Sama wstałam! No może z pomocą budzików, ale po dłuższym namyśle podniosłam się z łóżka i rozpoczęłam dziań. Jednak jest jedna zasada... Nie można do mnie nic mówić. Nie wiem dlaczego, ale denerwuje mnie głos innych. Sama muszę zacząć i wtedy jest inaczej. Ciężka sprawa... no cóż taka już jestem.
   Dzień Niepodległości - ważne święto dla każdego Polaka. Jak wiadomo jestem drużynową, a dziś moi harcerze, pierwszy raz stali w poczcie sztandarowym sami, bez osoby z kadry. Cała atmosfera i przestawienia przygotowane przez placówki oświatowe, pieśni patriotyczne... Dziewczyny tylko patrzyły jak zbierają mi się łzy w oczach. Gdy szli w szóstkę przez rynek, niesfornie trzymając sztandar-kolejny moment wzruszenia. Coraz bardziej jestem z nich dumna i widzę, że mają chęci, tylko nie wiedzą gdzie mogą je wykorzystać. Czuję, że to co robimy, jest dla nich szansą.
   Staję się wrażliwsza na wszystko. Chyba zaczynam prawdziwie czuć. Gęsia skórka przy polskich pieśniach. KOCHAM CIĘ POLSKO! JESTEŚ WIELKA!
godz. 23:45


Share:

#22 jedna konkretna zmiana cieszy bardziej niż próby życia

   Kolejne spóźnienie, ale to już staje się normą. Pomińmy dość ciężką noc. Pobudki co jakiś czas, najbardziej zapamiętałam tę o piątej rano. Może dlatego że była najdłuższa. Ciężkie sny przechodziły przez moją głowę: udawana śmiertelna choroba, o której nic nie wiedziałam, niedomówienia organizacyjne, błąkanie się po ciemnych korytarzach... Nic strasznego się nie stało, po prostu było ciężko.
   Tak bardzo nie mogłam się doczekać. Najbardziej wyczekiwany moment od dwóch tygodni. Odliczałam i cieszyłam się z każdego dnia, który zbliżał mnie do wizyty u ortodonty. Po 2 latach ściągnęłam aparat ortodontyczny. Jest to niesamowicie przyjemne uczucie. Tyle marudzenia nie poszło na marne. Jestem szczęśliwa, że to już koniec i jedyne co mi zostało to dbanie o zęby. Nie mam nic więcej do dodania na ten temat.
   Jak to jest? Często nie mamy sił i chęci do działania, a innym razem jesteśmy w stanie przenieść góry. Oberwałam dzisiaj taką falą pozytywnego myślenia i zastanawiam się, na jak długo to się utrzyma. Chciałabym, aby ten stan trwał jak najdłużej.
godz. 00:12


Share:

poniedziałek, 9 listopada 2015

#21 dalekie drogi do bliskich miejsc

   Dlaczego wszystko musi zaczynać się o 8 rano?  O tej godzinie najlepiej się wstaje,  a mózg działa najlepiej od około godziny 9. Problemy pierwszego świata.  Wymówki są zawsze i to dla ludzi leniwych. Najwyraźniej jestem leniem,  który lubi wygodę. Od rana coś i to było dobre.  To że wszystko załatwiłam również jest ogromnym plusem. 
   Obdarzyli mnie ogromnym zaufaniem, pozwalając jechać taką drogę i to w deszczu. Można powiedzieć, że momentami byłam przerażona. Dałam radę!  Czuję się dobrze z tego powodu. 
   Znów sen. Zauważyłam, że poddaję się swoim myślą i zachcianką. Taki czas i tego nie da rady powstrzymać.
   Odzywa się ból głowy.
   Jutro będzie dobry dzień.  Jutro będzie długo wyczekiwany dzień! 
Przetrzymać największy ból,  to umacnia.
Godz.  20:52



Share:

sobota, 7 listopada 2015

#20 leń i słabe dni

   Nie mogę napisać, że wstałam.  Spałam prawie cały dzień,  chodziłam jak we śnie. Cała połamana i zła na wszystko bez większego powodu.
   Stwierdzam, że lubię siedzieć w kuchni.  Lubię gotować,  w szczególności odprawiać, robić śmieszne małe rzeczy, zmywać i sprzątać.  Tylko jest jeden warunek.  Robię to po swojemu i nikt nie wtyka tam nosa no chyba, że o to poproszę.  Zupa dniowa,  guacamole, pieczona dynia. Możliwe,  że jest tego mało,  ale dla mnie to dodatkowa lekcja. Zwyczajnie sprawia mi to przyjemność, a w momencie gdy robię to dla kogoś, moja radość wzrasta.
  Cieszę się,  że mimo słabego dnia zrobiłam coś dobrego.
Godz. 23: 02


Share:

piątek, 6 listopada 2015

#19 labirynty słów

   Pobudki to udręką. Nie muszę już tego tłumaczyć, powtarzam to za każdym razem. Najważniejsze jest to,  aby budzić się z określonymi celami na dany dzień i zrealizować je.
   Badania i badania.  Lekarze i lekarze. Wciąż leczymy skutek,  ale nie skupiamy się na przyczynie całego problemu. Nie mam na myśli tylko chorób,  lecz także naszą teraźniejszość.  Przykładem może być... Mogą być nasze słabości.  Nie potrafimy spojrzeć na siebie z dobrej strony,  ponieważ w przeszłości ktoś bliski nie uświadomił nam tego.  Jest to dość częste zachowanie, ale wszystko ma swoje podłoże.
   Wszystko jest idealnie ułożone.  Mimo złych rzeczy, które dzieją się w naszym życiu. Mimo bólu,  który pojawia się często, wszystko dzieje się po coś. Wszystko w swoim czasie. 
  Głębszy wymiar postrzegania świata.  Widzieć rzeczy niewidoczne dla innych. Magia.
   Trochę boli,  ale to się zmieni.
Godz. 00:16


Share:

#18 rozwijaj się!

   Nienawidzę wstawać! Nienawidzę budzić się pod presją! Nienawidzę mieć nieokreślonych celów!
Było ciężko, a cały dzień przebiegł na wykrętach i nieuwadze.Czy czuję satysfakcję? Wręcz przeciwnie. Możliwe, że jest to efekt oczekiwania na powrót do domu. "Łap życie!-nie korzystaj z okazji..."
   Ostatnio zaczynam więcej myśleć. Chodzi mi głównie o rozmyślanie nad otoczeniem i moją osobą. Bardzo wiele dowiaduję się o moich wadach i zaletach, ha chyba jakieś mam. Skoro pojawiają się w mojej głowie pytania o przyszłość, to warto dowiedzieć się więcej.
   Ciężko przychodzi mi pisanie. Ten wieczór spędzam w swoim łóżku. Kończę...i tak jest po czasie.
Godz. 00:14


Share:

środa, 4 listopada 2015

#17 działaj samotnie! Z dystansem polegaj na innych

   Pobudka i wyjście z łóżka głównie zależy od snu...no i od samego łóżka. Jeśli sen był chaotyczny, ciężko będzie nam wstać wypoczętym. Sen, który był spokojny i miły,  pozwoli nam na lepszą mobilizację i rozpoczęcie dnia.  A jak było dzisiaj?  Nie było. Wstałam trochę wcześniej, ale nadal czułam niemoc.  Wyrobiłam się przed dzwonkiem.
   "Byle do końca! Byle do końca!  Byle do końca! " i tak cały dzień.  Czekam na ten czwarte, godzina 14:30 i wrócę do siebie!  Byle do domu!  Częściej zaczynam za nim tęsknić. To chyba dobry znak, bo wreszcie wiem, gdzie jest mój punkt zaczepienia.
   Jeśli chcesz coś zrobić lub zobaczyć to masz dwa wyjścia. Możesz znaleźć sobie osobę,  która będzie miała takie same fascynacje jak ty lub będzie chciała Cię poznać i da się wkręcić w twój świat.  Druga opcja jest dość prostsza...  ZRÓB TO SAM!  Dzisiaj po ok. 6 miesiącach od momentu, w którym mi powiedziano "Następnym razem tam pójdziemy." wyruszyłam na spacer.  Zapomniałam o tym miejscu,  które kiedyś było dla mnie zagadką, a moja droga była po prostu przed siebie.  Idąc tak i rozmyślając, odwróciłam głowę w lewo.  Moim oczom ukazało się dość dziwne i tajemnicze miejsce.  Na początku przeszła mi myśl "no cóż chodź dalej " i postawiłam jeden krok. Szybko się otrząsnełam i zbliżyłam do ruiny.  "No ładnie,  ale chodź. " Powoli odwróciłam się, ale znów coś mnie powstrzymało i weszłam do środka.  Najlepsza rzecz dzisiejszego dnia! Po pół roku zobaczyłam mój "tajemniczy obiekt". Stara, opuszczona zajezdnia kolejowa!! Miejsce idealne,  które pasuje do każdego mojego zainteresowania. Dobrze się tam czułam, pomimo śmierdzących momentów. Byłam bardzo zadowolona, że wreszcie mi się udało.  Po dłuższym czasie wyszłam stamtąd i wiem, że wrócę tam z aparatem.
   Kocham muzykę, spacery,  mgłę, zachody i wschody Słońca, herbatę z sokiem malinowym i ciepłe łóżko.  Lubię też być wyspana. 
   Pozostało 7 dni!
Godz.  22:53



Share:

wtorek, 3 listopada 2015

#16 po każdej burzy wychodzi słońce

   Budzik budził mnie dość nieskutecznie, zrobiłam co chciałam i znów wstałam zbyt późno. Próbowałam się pozbierać i normalnie funkcjonować, ale po ok.  14 godzinach snu człowiek nie potrafi działać jak należy.
    Szkoła... O zgrozo nie jesteś najgorsza,  czasem nawet dobrze się w tobie czuje,  ale gdybyś była trochę inna... Byłabyś lepsza.  Kilka godzin przesiedzianych lub przechodzonych bez celu.  kręcimy jak możemy.  Najgorsze jest to, że nam się to udaje.
   Dobrze będę wspominać ludzi, którzy są przy mnie prawdziwi, a tak cholernie różni.  Cieszę się,  że poznałam te dwie wariatki. Mamy dużo różnych przeżyć,  doświadczeń i punktów widzenia. Często jednak zgadzamy się lub zwyczajnie uzupełniamy. Tworzymy swoją wspólną historię. Ciężko byłoby mi bez nich, mimo że czasem wszystkie się denerwujemy.
   Obejrzałam dziś dwa, różne filmy i zaskoczyło mnie wiele. Wytrwałość ludzi i marzenia. To ile źle odebrane sygnały mogą zniszczyć lub pokazać.  Każdy krok do czegoś nas doprowadzi.  Wszyscy skończymy tak samo. Zaskoczenie jest kluczem.
    Godz. 23:10


Share:

poniedziałek, 2 listopada 2015

#15 śpię

   Konsekwencje naszych czynów przychodzą szybciej, niż nam się zdaje. Często widać to u młodych ludzi,  gdy chodzą niewyspani. Późne godziny zasypiania i wczesne pobudki to najgorsze z możliwych połączeń.
   Jednak są błędy,  które powtarzamy. Odczuwam ich skutki przez cały dzień. Siedzisz i nie masz pojęcia o tym,  kiedy zamykają Ci się oczy.  Kawa to zbyt delikatny środek i nic nie potrafi postawić Cię na nogi.  Chociaż jest jedno rozwiązanie. Tylko ono w ostatnim czasie potrafi zmienić wszystko o 180 stopni.  Rozmowa jest dla mnie ratunkiem.  Potrzebuję jej i widzę ile swojej pracy marnuję i kompletnie jej nie pielęgnuje.
   Nic nie dzieje się bez przyczyny, każdy wyjazd,  każde spotkanie,  zdarzenie lub strata uczą nas wiele i otwierają oczy. Widzisz już jak powinno być i jak możesz to wszystko naprawić lub skorygować, aby było dobrze.
   Pracuj i nie śpij za dużo,  ale wystarczająco,  aby móc funkcjonować.
Godz. 23: 25


Share: