https://www.youtube.com/watch?v=AL8pbQBhwO0
Nie rozdrapuje się ran, bo dłużej się goją. Taka jest powszechna opinia i po części słuszna, jeśli do rany dodaje się brudu, a nie czyści. Jeśli ściągnie się zewnętrzną warstwę, to może trochę pokrwawić i lekko zaboleć. Nie robi się tego codziennie. Lepszą opcją jest robienie tego w odstępie dłuższego czasy np. raz w tygodniu.
Moja "zdrapka" goi się trzeci tydzień. Początek był bolesny i uciążliwy. Na początku trzeba było ją ukrywać, aby nie dostało się tam za dużo śmieci. Zwyczajnie trzeba było ją chronić i o nią dbać. Po jakimś czasie zaczęła się ładnie goić. Aktualnie jest na etapie końcowym. Widać, że jest, ale nic się z nią nie dzieje...do momentu, aż ją rozdrapię. Mimo że to dość mały obszar to potrafi dać w kość, bo była dość głęboka. Jednak wiem, że goi się szybciej i lepiej, ponieważ ją czyściłam i o nią dbałam.
Przekładając to na nasze życie.
Po pierwsze: czas to Twój sprzymierzeniec - nie zepsuj tego, bo ten moment umacnia i wiele weryfikuje, oraz odkrywa Ciebie. Rozdrap czasem ranę i przemyj ją nową falą, aby wszystko mogło złączyć się w całość.
Po drugie: blizny to przypomnienie - nie są one wspomnieniem, lecz znakiem informacyjnym, aby błędy nie były powtarzane.
Po trzecie: wszystko ma znaczenie - nie ważne jaka sytuacja jest/była/będzie, ważne jest w niej to, co możesz wyciągnąć na przyszłość i co dzięki niej zrozumiesz patrząc w przeszłość.
Po czwarte: odpoczynek nie trwa długo: jest to chwila na Twoją regenerację. Jeśli porażki zaczniemy traktować jako przerwę (wszystko z dystansem, nie mam na myśli gnojenia własnej osoby przez to, że nie wyszło, z dystansem, spokojnie i z otwartą głową), to cel stanie się priorytetem i nie będzie miejsca na porażkę.
Po piąte: uśmiechnij się - nie chodzi mi o ukrywanie uczuć, ale o wydobywanie z siebie tych dobrych i budujących.
U jednej części ludzi pozytywne bodźce są budujące, a u drugiej negatywne. To zależy od charakteru i wrażliwości. Niektórym udaje się zbudować imperium z pomocą nienawiści innych. Każda obelga i brak wiary to dla nich nowe stopnie. Podziwiam takich ludzi i pozdrawiam z całego serca!
Ból to kwestia czasu lub przyzwyczajenia, po czasie nie jest tak istotny, bo nie jest priorytetem. I znika. Dobrze też jest pomóc mu się wydostać w rozsądny sposób.
Czas minął! Czuję, że jest/będzie dobrze. Tylko popchaj swoje serce w dobrym kierunku!
Powodenia! Work hard ;)