wtorek, 24 listopada 2015

#32 prawie środek tygodnia...trochę jak weekend

   Poranek mocno się wydłużył. Nie sądziłam, że Słońce o takiej porze, może być tak nisko.
   Zaczynamy wypełniać plan. Może trochę nieumiejętnie, ale ważne że został rozpoczęty.  Do zrobienia jest wiele spraw, a mało czasu. Dam radę.  Damy radę.  Tylko nie myśl już o tym co ciągnie Cię w dół. To nie przyniesie nic dobrego.
   Rozlazłam się i ciężko się pozbierać. Znowu  Śmieszne który to już raz. Byle do przodu. Będzie dobrze.  Innej opcji nie ma.
Nie udawaj, że masz czas. Wykorzystuj to co masz i nie ulegaj!
Godz. 23: 42


Share:

poniedziałek, 23 listopada 2015

#31 muszę, chcę, powinnam - oducz się ich

   Jaki ten świat inny,  gdy brakuje nam uśmiechu radości.  To szczęście i ulga, kiedy widzisz,  że osoba dla Ciebie ważna uśmiecha się...  Prawdziwie się uśmiecha.  Chociaż nie musi być ważna,  możesz nawet jej nie znać, ale bywają uśmiechy,  które zostaną w Twojej pamięci. 
   Miałam dzisiaj pewną sytuację. Trwała krótko,  lecz była bardzo miła. Podążając do sklepu z słuchawkami na uszach, przechodziłam obok dziewczynki na moje oko  4 klasa podstawówki. Śliczna,  delikatna i w dodatku bardzo dziewczęca. Wracała z biblioteki i w ręce trzymała książkę. Niby nic takiego po prostu ją wypożyczyła. Spojrzałam na jej ręce,  które próbowały ukryć Harrego Pottera i Księcia Półkrwi, i od razu podniosłam oczy na nią. Uśmiechnęłam się mimowolnie z soundtrackiem tej samej części w słuchawkach i również otrzymałam uśmiech. Poczułam,  że wie o co chodzi.
Często mam nadzieję,  że ten świat i społeczeństwo odbuduje się prędzej czy później, bo każdy w pewnym momencie ma zwyczajnie dość i wstaje z podwójną siłą.
   Rzadko lubimy sprzątać.  Podziwiam ludzi,  którym przychodzi to z łatwością. Sprzątanie daje satysfakcję jedynie przy końcu, kiedy efekty są widoczne. W całym tym syfie, jaki chcemy wyrzucić, możemy znaleźć dużo cennych rzeczy.  Patrząc od sprzątania pokoju i znalezienia starego dziennika, do sprzątania w sobie i odnajdywaniu swoich zalet.
   Spróbuj czegoś innego i nie pokazuj swojej frustracji.  To Cię zgubi.
Godz. 23:05


Share:

czwartek, 19 listopada 2015

#29 jak łatwo zaszczepić w nas nastawienie

   Jest pochmurno. Jest deszczowo.  Każdy początek dnia to jedna szara papka. Widzisz to?  Wiesz jakie to uczucie, gdy wstajesz z łóżka i pierwsze co widzisz to mokre ulice, szare drzewa i niebo,  ludzi, którzy uciekają i brak ptaków na niebie. Jakby zabrakło życia. Właśnie w tym momencie rodzi się w Tobie mała myśl,  jak tu jest brzydko i ponuro. W Twoim wnętrzu zaczynają zbierać się chmury. 
   Idziesz dalej.  Przechodzisz przez codzienną drogę krótką,  długą nie ważne. Nie masz wyjścia i wchodzisz w całą tę pogodę. Możesz słuchać muzyki, możesz z kimś rozmawiać, możesz prowadzić auto. Możliwe,  że w taki sposób radzisz sobie z ponurym porankiem.
    Docierasz do swojego celu szkoły,  pracy, lekarza,  urzędu skarbowego ,  sądu lub stacji paliw. Tu zmieniasz się w kogoś innego. Często nakładasz uśmiech na usta,  aby nikt inny nie poczuł się urażony lub zwyczajnie nie masz ochoty,  aby o tym wszystkim rozmawiać. 
Są chwile,  w których nie chce Ci się nawet udawać i masz wszystko gdzieś...
CDN...
Godz. 23:41


Share:

środa, 18 listopada 2015

#28 hamulce

   Dzień który ciężko się zaczyna,  często kończy się w euforii.  Czasami tak jak rozpoczniemy tak skończymy.
Lubię, gdy wszystko nabiera tempa. Lubię,  gdy nie mam czasu.
Lubię,  sama przyspieszam i nie potrafię zwolnić.
Lubię,  gdy nie zwracam uwagi na boczne drogi i dążę do obranego celu.
Lubię,  gdy kończę jedno,  a zaczynam drugie.
Lubię,  gdy mam 100 rzeczy do zrobienia i faktycznie je zrobię.
Lubię...
Jednak do tego wszystkiego nie można się przyzwyczaić.  Do niczego nie można się przyzwyczaić, bo każda rzecz zmienia się i nie mamy na to najmniejszego wpływu. 
Chwila motywacji, porządnej motywacji może zdziałać cuda.
   Kiedy to znowu się zacznie? 
Każdy weekend tak wygląda, ale dla mnie to za mało.
Sama stwarzaj sobie warunki, bo ciężko jest trafić na odpowiednią chwilę.
Godz. 23:30


Share:

wtorek, 17 listopada 2015

#27 brakuje nam siebie

   Poranek jak poranek zasypany.  tyle w tym temacie.
   Jak w tytule napisano "BRAKUJE NAM SIEBE ". Nastały dziwne czasy bycia wygodnym (to jest jedna strona, druga to ludzie którzy się realizują, ale o tym kiedy indziej). Wszystko podane na tacy, a ktoś przyjdzie i za nas zrobi. Lenistwo trzyma nas za twarz i dobrze wie, że nie będziemy nawet próbować, aby się wyrwać.  Nosz kuźwa... Straciliśmy coś, co jest w nas unikalne. Zgubiliśmy TO! Czym jest nasze TO? Do jednego worka możemy wrzucić: pasje, zainteresowania, wiedzę,  przeczytane książki,  nasze wyczyny,  zdobyte cele,  zrealizowane marzenia, umiejętności,  talenty,  chęci i wszystko co składa się na naszą osobę. Widzę dookoła wiele młodych ludzi,  którzy nie mają nawet hobby... To naprawdę smutne. Mówią dużo. Chcieliby to i tamto,  ale nic z tym nie robią.  Siedzę obok ludzi,  którym nic się nie chce.  Widzę osoby żyjące w wirtualnym świecie i nic po za nim dla nich nie ma.  Nie chodzi mi tutaj o zainteresowanie jakim, na przykład jest programowanie lub grafika.  Rozumiem chęć rozwijania tego.  Lecz jeśli młody człowiek wiek 10-12 lat za autorytet... Nie nawet takiej osoby nie potrafią wskazać.  Żyją jedynie tym co obejrzą, jednym fragmentem,  który nie znaczy zbyt wiele. Nie przeczytają czegoś więcej, jak to się zaczęło,  ile trwa, jak przechodziło. Nie robią czegoś więcej,  czegoś samodzielnie.  Hej człowieku! Cały świat jest do odkrycia,  a ty się przejmujesz czy ktoś inny przejdzie do kolejnego świata? Serio?  Gdzieś zgubiliśmy nasze życie. Możliwość rozwijania się jest przeogromna. Prawdą jest,  że ludzie którzy dostają wszystko są mniej szczęśliwi,  ponieważ nie potrafią zdecydować jaki cel w życiu obrać. Wolność wyboru,  dobrego wyboru jest piękna.  Nie ograniczajmy się.  Różnorodność jest fajna. No chyba, że jest już tego za dużo i nie jest to bezpieczne. 
   Zaczęłam ciekawe książki, a w głowie tworzą się plany na poszerzanie horyzontu.
Godz. 21:23


Share:

poniedziałek, 16 listopada 2015

#26 myślotok

   Próbowałam zasnąć. Szło to dość opornie, a każda pozycja była niewygodna. Słuchałam muzyki,  leżałam w ciszy i nic.  Włączyłam sobie film dokumentalny, żeby zmęczyć oczy i zasnąć,  ponieważ byłam strasznie padnięta i otumaniona. Pierwsze piętnaście minut pamiętam dość dobrze,  a kolejny czas jak przez mgłę.  Robiłam się senna. Powieki powoli opadły i czułam,  że za moment zasnę.  Odwróciłam się od ekranu i jedynie słuchałam filmu, który miał jeszcze trzydzieści minut. Otworzyłam oczy. W pokoju było cicho. Film skończył się jakieś półtora godziny wcześniej, a ja nie wiedziałam jak to możliwe. Jedyne co zrobiłam to zamknęłam oczy i otworzyłam.  Półtora godziny...  Taki scenariusz powtarzał się do godziny 6:30. Zadzwonił pierwszy budzik.  Od tego momentu czułam,  że mogłabym zasnąć.
   Kiedyś zdarzało mi się to co tydzień.  Z każdej niedzieli na poniedziałek męczyło mnie to "zjawisko". Nie mam pojęcia dlaczego i po co. W przeszłości myślałam,  że tak bardzo się stresuje wyjazdem, ale gdy jestem na miejscu... Czym można się denerwować? 
   Cały dzień przeszłam w bólach od samego dołu,  do samej góry. Podawano przykłady, przy których trzeba było myśleć inaczej.
   Jednak już myśląc nad tym wszystkim zaskakuje mnie to, ile w nas - ludziach - jest strachu.  Przed wszystkim. Boimy się konsekwencji,  rozpoczęcia czegoś nowego,  opinii innych,  inności,  samych siebie.  Tak boimy się siebie,  bo nie chcemy zobaczyć co kryje się w nas. Boimy się bólu,  który przyjdzie wraz z rozczarowaniem i chwilą, kiedy otworzą nam się oczy. Jesteśmy zaślepiani wygodą.  Łatwiej jest oszukiwać i nie zwracać uwagi na poważne sprawy.  Nie chcemy widzieć.
   Ta nasza strefa komfortu jest często wymówką. Hmmm... Są dwie teorie dotyczące tego określenia.  Możemy z niej wyjść lub ją poszerzyć. Dwa sposoby prowadzą do jednego, aby ten ciepły "kurwidołek", był dla naszego rozwoju dobry i przestał kręcić się jedynie w okół  własnej osoby. I poszerzanie, i wychodzenie (co prowadzi do poszerzenia), jest dobre. Wystarczy wstać, uwierzyć i ruszyć tyłek, żeby nikt nie zdążył nas w go kopnąć. 
   Nie popełniajcie tego błędu, mojego błędu i życie tym, co daje wam los tu i teraz. Marzenia są ważne, ale tylko realizacja w teraźniejszości przybliża Cię do ich spełnienia.
Godz. 23:24


Share:

czwartek, 12 listopada 2015

#24 zwyczajnie i prosto z uśmiechem na twarzy

   Poranki to ciężki moment.  Są piękne,  ale za razem stresujące, gdy ma się tak dziwne sny.  Nie lubię czasem moich nocy.  Ciężkie przejście w odpoczynek i ten długi czas, kiedy nie możesz zasnąć. Dochodzi do momentu, że włączasz film dokumentalny,  bo nic innego na ciebie nie działa. 
   Dlaczego tak bardzo się przywiązujemy?  Dlaczego dzielimy rzeczy na lepsze lub gorsze? W zeszłym tygodniu miała miejsce pewna sytuacja. Będąc w klasie usiadłam na "swoim" miejscu, ponieważ już wcześniej tam siedziałam.  Tuż przy naszej ławce stanęła dziewczyna z mojej klasy i dziwi się "Czemu siedzę na jej miejscu?! ". Była tak oburzona tym zdarzeniem, że nie wiedziała co dalej ma zrobić.  Odpowiedziałam,  że siedzę tu już drugi raz. Zbulwersowana przeszła do ławki obok, wciąż komentując "ja tu siedzieć nie będę " i inne tego typu bajery. W tym tygodniu chciałam zobaczyć, jak szybko pobiegnie na to miejsce. Nie myliłam się.  Ledwo weszłam do klasy,  a ona z triumfalnym uśmiechem siadała na swoich czterech literach.
    Czy to takie ważne gdzie się siedzi?  Czy to daje nam jakieś poczucie wyższości?  Był to rząd dalej,  to trochę jak chęć ukrycia się. Możliwe jest też to,  że po prostu lubi siedzieć dalej.  Chyba najważniejsze jest to,  że w ogóle się siedzi.  Też zależy z jakiej perspektywy spojrzymy na to wszystko.  Jednak osobiście uważam, że człowiek został stworzony do rozwijania się, a żeby to robić,  powinno się być z przodu i obserwować swój kierunek.
   Chęć rozwiązania wszystkiego przytłacza mnie. Nie wiem jak i od czego zacząć. Najlepiej od początku...
Godz. 22:45


Share:

środa, 11 listopada 2015

#23 Jestem Polką! Jestem z tego dumna!

   Sama wstałam! No może z pomocą budzików, ale po dłuższym namyśle podniosłam się z łóżka i rozpoczęłam dziań. Jednak jest jedna zasada... Nie można do mnie nic mówić. Nie wiem dlaczego, ale denerwuje mnie głos innych. Sama muszę zacząć i wtedy jest inaczej. Ciężka sprawa... no cóż taka już jestem.
   Dzień Niepodległości - ważne święto dla każdego Polaka. Jak wiadomo jestem drużynową, a dziś moi harcerze, pierwszy raz stali w poczcie sztandarowym sami, bez osoby z kadry. Cała atmosfera i przestawienia przygotowane przez placówki oświatowe, pieśni patriotyczne... Dziewczyny tylko patrzyły jak zbierają mi się łzy w oczach. Gdy szli w szóstkę przez rynek, niesfornie trzymając sztandar-kolejny moment wzruszenia. Coraz bardziej jestem z nich dumna i widzę, że mają chęci, tylko nie wiedzą gdzie mogą je wykorzystać. Czuję, że to co robimy, jest dla nich szansą.
   Staję się wrażliwsza na wszystko. Chyba zaczynam prawdziwie czuć. Gęsia skórka przy polskich pieśniach. KOCHAM CIĘ POLSKO! JESTEŚ WIELKA!
godz. 23:45


Share:

#22 jedna konkretna zmiana cieszy bardziej niż próby życia

   Kolejne spóźnienie, ale to już staje się normą. Pomińmy dość ciężką noc. Pobudki co jakiś czas, najbardziej zapamiętałam tę o piątej rano. Może dlatego że była najdłuższa. Ciężkie sny przechodziły przez moją głowę: udawana śmiertelna choroba, o której nic nie wiedziałam, niedomówienia organizacyjne, błąkanie się po ciemnych korytarzach... Nic strasznego się nie stało, po prostu było ciężko.
   Tak bardzo nie mogłam się doczekać. Najbardziej wyczekiwany moment od dwóch tygodni. Odliczałam i cieszyłam się z każdego dnia, który zbliżał mnie do wizyty u ortodonty. Po 2 latach ściągnęłam aparat ortodontyczny. Jest to niesamowicie przyjemne uczucie. Tyle marudzenia nie poszło na marne. Jestem szczęśliwa, że to już koniec i jedyne co mi zostało to dbanie o zęby. Nie mam nic więcej do dodania na ten temat.
   Jak to jest? Często nie mamy sił i chęci do działania, a innym razem jesteśmy w stanie przenieść góry. Oberwałam dzisiaj taką falą pozytywnego myślenia i zastanawiam się, na jak długo to się utrzyma. Chciałabym, aby ten stan trwał jak najdłużej.
godz. 00:12


Share:

poniedziałek, 9 listopada 2015

#21 dalekie drogi do bliskich miejsc

   Dlaczego wszystko musi zaczynać się o 8 rano?  O tej godzinie najlepiej się wstaje,  a mózg działa najlepiej od około godziny 9. Problemy pierwszego świata.  Wymówki są zawsze i to dla ludzi leniwych. Najwyraźniej jestem leniem,  który lubi wygodę. Od rana coś i to było dobre.  To że wszystko załatwiłam również jest ogromnym plusem. 
   Obdarzyli mnie ogromnym zaufaniem, pozwalając jechać taką drogę i to w deszczu. Można powiedzieć, że momentami byłam przerażona. Dałam radę!  Czuję się dobrze z tego powodu. 
   Znów sen. Zauważyłam, że poddaję się swoim myślą i zachcianką. Taki czas i tego nie da rady powstrzymać.
   Odzywa się ból głowy.
   Jutro będzie dobry dzień.  Jutro będzie długo wyczekiwany dzień! 
Przetrzymać największy ból,  to umacnia.
Godz.  20:52



Share: