Świat się nie zawali, a życie nie ucieknie, gdy czasem coś Cię ominie. Czasem to lepsza opcja, niż pchanie się na siłę tam, gdzie nie ma miejsca. A gdy jesteś tam, do którego nogi Cię poniosły to spójrz na nie z góry, z dołu, ze środka, ze swojej perspektywy i przemyśl, czy na pewno jest aż tak źle?
Podróże kształcą i nawet jeśli będę wciąż powtarzać, że byłam na wyjeździe, to tylko dlatego, że chcę pozbierać do kupy to, co tam zaszło. A zaszło bardzo dużo. Kilka rzeczy, które są znaczące w całym zamieszaniu.
Podróże kształcą i nawet jeśli będę wciąż powtarzać, że byłam na wyjeździe, to tylko dlatego, że chcę pozbierać do kupy to, co tam zaszło. A zaszło bardzo dużo. Kilka rzeczy, które są znaczące w całym zamieszaniu.
- Widzimy różnice i możemy zweryfikować błędy. - Niezależnie czego dotyczy to zdanie, to dość mocno stawia na nogi. Czas jaki dostajemy i miejsce, z którego patrzymy na przeszłość może nas mocno podbudować, a za razem ściągnąć na ziemię.
- Otwieramy się i zaczynamy szanować innych. - Zmieniamy miejsce. Stajemy się mniejszością i w zależności, w jakim celu wyjeżdżamy tak będziemy odbierać innych cudzoziemców. Nagle zdamy sobie sprawę, że oni również szukają, uciekają lub spełniają marzenia. Nie każdy jest zły i nie każdy jest dobry.
- Uodporniamy się. - Zderzamy się z inną rzeczywistością. Często obrywamy, a w odległym miejscu, gdzie nie możemy liczyć na natychmiastowe wsparcie bliskich. Stajemy się odporniejsi na różne sytuacje. Trzeba spiąć poślady, przełamać się i pójść załatwić to co najważniejsze.
- Doceniamy. - Pierwsze wyjazdy zazwyczaj nie trwają długo. 1-2 tygodnie to często pestka dla ludzi, którzy są ciągle trasie. Lecz ta pestka to kolejna twarda rzecz do przetrzymania. Zwłaszcza wtedy, gdy każdy kolejny wyjazd przedłuża się. Wszystko co dalekie staje się lepsze, wygodniejsze lub łatwiejsze do zniesienia. To z czym obcujemy na co dzień - odchodzi. Sami dobrowolnie opuszczamy mały luksus i rzucamy się w nieznane. Powroty stają się piękniejsze, a dom przestaje mieć tyle wad.
- Porządkujemy siebie. - Mając czas, który nie jest przepełniony 1000 rzeczy do zrobienia, zapamiętania i ogarnięcia, stajemy na nogi. Możemy usiąść w miejscu, którym nikt na nas nie spojrzy jak na dziwaka, ba nawet tak się nie czujemy, przecież co oni mogą do Ciebie mieć. Siadasz i myślisz. Idziesz i zwiedzasz. Jedziesz i oglądasz. Szukasz spokoju w tym całym zgiełku. Wiele rzeczy zaczynasz łączyć, dzielić, analizować i składać, bo masz na to czas oraz różne zachowania w koło, które pokazują Ci to, co powinieneś zobaczyć.
- Odpoczywamy. - Najczęstszy cel wyjazdów. Gdy dobrze rozpracujemy to co jest w koło nas, to relaks przychodzi samoistnie. Najważniejsza jest harmonia.


